Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Το παιδικό παραμύθι ως μέσο διδακτικής κουλτούρας/πολιτισμού

Απόσπασμα απο τη μελέτη των: Αντωνοπούλου Πατρούλα, Εκπ/κός Π.Ε. Υπεύθυνη Αποκεντρωμένου ΓραφείουΙ.Π.Ο.Δ.Ε. Πατρών & Πολυδώρου Μαρία, Εκπαιδευτικός Π.Ε. Γραμματέας ΠΕΚ


Προτάσεις αξιοποίησης του παραμυθιού για διδακτική κουλτούρας /πολιτισμού
Όπως είδαμε, σε μια διαπολιτισμική σχολική τάξη, για τη διδασκαλία κουλτούρας /πολιτισμού υπάρχει ανάγκη καταφυγής σε κοινές ιστορίες και παραδόσεις των χωρών προέλευσης των μαθητών. Τέτοιο κοινό υλικό υπάρχει ιδιαίτερα στα παραμύθια. Αυτά τα παραμύθια μπορούν να ειπωθούν από το δάσκαλο στα ελληνικά (ή γενικότερα στη γλώσσα της χώρας υποδοχής) και μετά να ζητήσει από τους μαθητές να δημιουργήσουν εικόνες για να συνοδεύσουν τα λόγια του παραμυθιού. Μπορεί ο δάσκαλος να το συνδυάσει με το μάθημα των εικαστικών, προτρέποντας τους μαθητές να κατασκευάσουν απλές κούκλες για να συνοδεύσουν τις ιστορίες και τα κείμενα. Επίσης μπορούν να φτιάξουν φιγούρες για μαγνητικούς πίνακες ή
φανελοπίνακες. Πραγματικές οπτικές ενδείξεις βοηθούν τους δίγλωσσους μαθητές να καταλάβουν
περισσότερο την ιστορία και το κείμενο, ειδικά αν ο δάσκαλος έχει φροντίσει να κατασκευάσει γραπτές επικεφαλίδες, με τις οποίες είναι εξοικειωμένοι αυτοί οι μαθητές (π.χ. "Μια φορά κι έναν καιρό…" ή "Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…"). Μπορεί να είναι επιθυμητό να μεταφραστούν τα παραμύθια σε όλες τις γλώσσες που μιλιούνται στην τάξη. Τα μεταφρασμένα παραμύθια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κείμενα για διάβασμα, τα οποία τα παιδιά μπορούν να πάρουν στο σπίτι. Κασέτες σε δύο ή περισσότερες γλώσσες μπορούν να ηχογραφηθούν στην πρώτη γλώσσα των παιδιών για να συνοδεύουν τα παραμύθια. Στα Αναλυτικά Προγράμματα του μαθήματος των εικαστικών, πέρα από την εξοικείωση των παιδιών με τα διάφορα υλικά και τις τεχνικές στους θεματικούς πυρήνες που χρησιμοποιούνται ως αντικείμενα παρατήρησης, έρευνας ή καλλιέργειας
της δημιουργικής φαντασίας, θα ήταν σκόπιμο να προστεθούν και λογοτεχνικά κείμενα (όχι μόνο παραμύθια), που μπορούν να εμπνεύσουν τα παιδιά σε εικαστικές δημιουργίες. Παράλληλα, μπορούν να διαβάζονται παραμύθια που έχουν δημιουργηθεί με αφορμή πίνακες ζωγράφων Ελλήνων και ξένων, ενώ θα προβάλλονται σε slides οι πίνακες αυτοί. Και το αντίστοιχο βιβλίο του δασκάλου μπορεί να εμπλουτιστεί με την ανάλογη βιβλιογραφία. Οι ίδιες προσθήκες μπορούν να γίνουν και στο Αναλυτικό Πρόγραμμα που αναφέρεται στη μουσική. Η μουσική αγωγή του παιδιού μπορεί να πλουτιστεί με ακροάσεις κλασικών παραμυθιών, που συνοδεύονται από κλασική μουσική (π.χ. "Η
Ωραία Κοιμωμένη" ή "Ο Καρυοθραύστης" με μουσική Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκυ). Μπορεί επίσης να γίνει εμπλουτισμός των βιβλίων "Εμείς και ο κόσμος" με παραμύθια (ή άλλα κείμενα από την παιδική λογοτεχνία), τα οποία αναφέρονται σε οικολογικά και περιβαλλοντικά θέματα, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των μαθητών. Επίσης, μπορεί να γίνει δραματοποίηση του παραμυθιού, που παίζει σημαντικό ρόλο στην κατανόησή του, ώστε οι μαθητές να "οικειώνονται βιωματικά το λογοτεχνικό υλικό" που δραματοποιούν. Μιλάμε δηλ. για πλήρη και βαθιά κατανόηση και
συμμετοχή του νεαρού αναγνώστη στα λογοτεχνικά κείμενα. Μπορούμε να βιντεοσκοπήσουμε τη δραματοποίηση ή δίνουμε στους μαθητές τη δυνατότητα ν' ακούσουν το παραμύθι ηχογραφημένο από κασέτα στην κύρια γλώσσα τους ή να το δουν από CD-ROM ή από βιντεοκασέτα. Γνωρίζουμε ότι μέσα από τη διδακτική προσέγγιση των παραμυθιών δίνεται η ευκαιρία να αναπτυχθεί ο επικοινωνιακός χαρακτήρας της γλώσσας και να υπάρξει μια πολιτισμική σύγκλιση και ανταλλαγή εμπειριών. Γιατί, όπως είναι γνωστό, η γλώσσα δεν είναι μόνο επικοινωνία. Είναι η ψυχή κάθε λαού, η ιστορία του, η παράδοσή του και ο πολιτισμός του. Κουβαλάει τις ιδέες, τους καημούς και τους
πόθους του κάθε λαού, τις εκφράζει και γίνεται έτσι εργαλείο μαγείας και φορέας αξιών, ήθους και πολιτισμού. Ο μαθητής που ακούει ένα παραμύθι από άλλη χώρα δε βρίσκεται σε παθητική κατάσταση. Αντίθετα, προσλαμβάνει, επεξεργάζεται και αποκωδικοποιεί τα ακουστικά μηνύματα που δέχεται. Ακούει με σκοπό να κατανοήσει κάτι που λέγεται. Το άκουσμα απαιτεί δαπάνη δυνάμεων."Listening takes energy", λένε οι Άγγλοι. Επομένως, μέλημα των διδασκόντων κατά τη διδακτική προσέγγιση του παραμυθιού είναι η διαμόρφωση ενός μαθησιακού περιβάλλοντος που διευκολύνει την ακρόαση.
Η έμφαση που δίνει ο ομιλητής σε κάτι, η εκφραστικότητα του προσώπου του, ο τόνος της φωνής του, οι χειρονομίες του, το ύφος του , αποτελούν στοιχεία υποβοήθησης για την κατανόηση των παραμυθιών σε παιδιά από διαφορετικά γλωσσικά και πολιτιστικά περιβάλλοντα. Η ανάγνωση ενός παραμυθιού δεν περιορίζεται στη μετατροπή του γραπτού λόγου σε προφορικό. Προχωρεί στην πρόσληψη των μηνυμάτων, την επεξεργασία, την ανάλυση, την ερμηνεία και τελικά στην κατανόηση. Διαβάζοντας ένα παραμύθι δεν αντλούνται μόνο πληροφορίες, δε διακρίνονται μόνο σκέψεις και σχεδιασμοί, δεν αποκωδικοποιούνται μόνο μηνύματα δεν απολαμβάνει μόνο την εκφραστική ομορφιά, αλλά υπάρχει σύγκρουση με το περιεχόμενο και τη μορφή του κειμένου. Τα όσα λέει το παραμύθι τα συγκρίνει με τη δική του σκέψη, τα συσχετίζει με τη δική του εμπειρία και τα μεταποιεί σε δικό του βίωμα . Όλοι έχουμε να δώσουμε και να πάρουμε. Είμαστε όλοι εδώ για να αποδείξουμε ότι ο δρόμος της συνεργασίας, της επικοινωνίας και της προόδου είναι μονόδρομος.

πηγή: http://6dim-diapelefth.thess.sch.gr/
ιστότοπος για την εικόνα: allotriosi.wordpress.com

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι

Τι και αν πέρασαν πάνω από 60 χρόνια από την υπογραφή της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Οι αγώνες για την επικράτηση και την τήρηση τους είναι πάντα επίκαιρη και όπως γράφει ο Ευγένιος Τριβιζάς στην έμμετρη εισαγωγή το βιβλίου: “Τα δικαιώματα λοιπόν αυτά, στιγμή παιδιά μην τα ξεχνάτε, κανέναν μην αφήνετε να τ' απειλήσει και τολμηρά να πολεμάτε όποιον τολμάει να τα αψηφήσει”. 
Ένα υπέροχο βιβλίο, για μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, που με τα γλαφυρά του σχέδια, τα βοηθάει να  κατανοήσουν τα 30 άρθρα της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Κάθε δικαίωμα έχει εικονογραφηθεί από έναν παγκόσμια καταξιωμένο εικονογράφο, γι’ αυτό και το βιβλίο διαθέτει μια εξαιρετική ποικιλία ύφους! Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο είναι σαν να περπατάς μέσα σε μια ξεχωριστή έκθεση εικονογραφίας.
Ένα βιβλίο που έρχεται πολύ εύστοχα μας θυμίσει την αξία του να μπορείς να είσαι, να ζεις και να εκφράζεσαι ελεύθερα, να επιλέγεις να είσαι διαφορετικός, να ανήκεις, να πορεύεσαι, να αγαπάς, να προστατεύεσαι, να αλλάζεις. Να είσαι μοναδικός και σπουδαίος.  Ένα βιβλίο που πολύ εύστοχα, «ότι είμαστε όλοι ίσοι με τη λάμψη του διακηρύσσει, πέρα από χρώμα και φυλή, γλώσσα, πίστη και καταγωγή»
Το βιβλίο εκδόθηκε το 2008 σε συνεργασία με την Διεθνή Αμνηστία, για τον εορτασμό της 60ής επετείου από την υπογραφή της Διακήρυξης. Τα συγγραφικά δικαιώματα του βιβλίου διατίθενται στη Διεθνή Αμνηστία.
Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα CD που περιέχει μια τετράλεπτης διάρκειας ταινία ειδικά για τα παιδιά, ώστε μέσα από εικόνες να βοηθηθούν να καταλάβουν τις έννοιες.
Εικονογράφος: Νίκολας Άλλαν, Καθρίν και Λόρενς Άνχολτ, Τζον Μπέρνιγχαμ, Νίκη Ντάλυ, Χονγκ Σανγκ Νταμ, Πόλλυ Ντανμπαρ, Μαρί- Λουίζ Φίτζπατρικ, Μαρί- Λουίζ Γκέυ, Ντέμπι Λιόρι, Μπομπ Γρκάχαμ, Μπρίτα Γκράνστρεμ, Πιέτ Γκρόμπλερ, Συμπίλλε Χάιν, Σατόσι Κιταμούρα, Όλε Κέννεκε, Άλαν Λι, Φρανέ Λεσσάκ, Γκούστι, Τζάκι Μόρρις, Κόρκυ Πάουλ, Ζιλ Ραπαπόρ, Τζέιν Ρέυ, Κρις Ρίντελ, Άξελ Σέφλερ, Τζέσσικα Ζουχάμι, Γιαν Σπίβυ Ζιλκρίστ, Φερνάντο Βιγιέγια, Μαρσία Γούιλλιαμς
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος
Μετάφραση: Σέτη Λεπίδα

http://www.protectthehuman.com/videos/everybody-2

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Τα τρία Μικρά Λυκάκια

Στην περίπτωση του βιβλίου αυτού, έχουμε ένα τέλειο παράδειγμα, για το πως μια κλασσική ιστορία αποκτά νέο περιεχόμενο, με την αντιστροφή των πρωταγωνιστικών ρόλων, αλλά εξακολουθεί να είναι το ίδιο διασκεδαστική – ίσως και περισσότερο- από την πρωτότυπη.
Τα Tρία Mικρά Λυκάκια λοιπόν, μεγαλώνοντας, φεύγουν από το πατρικό σπίτι με σκοπό να χτίσουν το δικό τους. Η μητέρα τους τα συμβουλεύει και τους ζητάει να προσέχουν το πονηρό γουρούνι, τον Ρούνι-Ρουνι.
Τα μικρά λυκάκια με τη βοήθεια των φίλων τους, καταφέρνουν να χτίσουν διαδοχικά τρία σπιτάκια, το ένα πιο γερό και πιο ασφαλές από το άλλο, όμως ο Ρούνι το Γουρούνι, βρίσκει πάντα τρόπους να τα καταστρέφει. Τελικά, φτιάχνουν ένα σπιτάκι διαφορετικό από τα άλλα. Ένα σπιτάκι φτιαγμένο από τα πιο εύθραυστα υλικά: την ομορφιά και την αγάπη…
Και ώ του θαύματος, το σπιτάκι αυτό όχι μόνο δεν καταρρέει αλλά γίνεται και η αφορμή ο Ρούνι το γουρούνι να αλλάξει, να γίνει φίλος.

Στο παραμύθι αυτό, σε αντίθεση με το πρωτότυπο, καταργείται και η βασική αιτία που ωθεί το ζωο- εχθρό στην επιθετική του συμπεριφορά. Και ενώ ο Κακός Λύκος ωθείται από ένα ένστικτο επιβίωσης, να φάει τα Τρία Γουρουνάκια, κάτι που στη φύση είναι αποδεκτό και αναμενόμενο, στην παραλλαγή του παραμυθιού από τον Ευγένιο Τριβιζά, το Κακό Γουρούνι δεν έχει προφανή λόγο να θέλει να κάνει κακό στα Τρία Λυκάκια. Ωθείται μόνο από μια κακόβουλη, ύπουλη διάθεση, χωρίς προφανή αίτια. (Ο Ρούνι το Κακό Γουρούνι στον ντιβάνι του Γιατρού Συμαπθητικού, νομίζω ότι θα ήταν μια ενδιαφέρουσα συνέχεια της ιστορίας, για να ανακατέψω κι εγώ λίγο τα παραμύθια...) http://paidikavivlia.blogspot.com/2011/03/blog-post_28.html

Τελικά, ό,τι δεν κατάφερε η συμβατική δύναμη να κάνει, το καταφέρνει η δύναμη και η ομορφιά  της φύσης. Κάτι μαγικό σε αυτή, αγγίζει την σκληρή καρδιά του κακού γουρουνιού και ξυπνάει μέσα του τα πιο όμορφα και ευγενικά του αισθήματα. Ένα μάθημα για όλους μας, ότι κάποιες φορές δεν ωφελεί να χτίζεις τοίχους για να προστατευθείς από το κακό. Το κακό θα μηχανεύεται συνεχώς νέους τρόπους να σε φτάσει. Ίσως γιατί η σκληρότητα, γεννά σκληρότητα και η φοβία, φόβο.
Ίσως γιατί ο κακό περιμένει να το αντιμετωπίσεις με κακία. Είναι προετοιμασμένο για αυτό.  Το αντίθετο, ο αιφνιδιασμός, ή έκπληξη, είναι που θα το καθηλώσει...
Το παραμύθι αυτό μας το λέει καθαρά: μπορούμε να κλειστούμε στα «απόρθητα» τείχη  της καθημερινότητας με την απειλή να μας στοιχειώνει, ή να βγούμε έξω, να κοιτάξουμε την απειλή στα μάτια και να της προσφέρουμε λουλούδια…

Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζας
Εικονογράφηση: Ελεν Οξένμπερυ
Εκδόσεις: Μίνωας

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Σύγχρονοι Δον Κιχώτες!

Τις τελευταίες μέρες διάβαζα ξανά τον Δον Κιχώτη, σε μια έκδοση για παιδιά. Ίσως το κλίμα των  ημερών, ίσως η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν, το βιβλίο του Θερβάντες μου φαίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ. 
Ίσως γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ανακαλύπτουμε ότι όλοι κρύβουμε έναν Δον Κιχώτη μέσα μας, ή τουλάχιστον θα θέλαμε να έχουμε το σθένος να του μοιάσουμε: να ντυθούμε την πανοπλία του ονείρου, να καβαλήσουμε το άλογο της φαντασίας,  να ερωτευτούμε μια ευγενική ιδέα και να καλπάσουμε προς τον τόπο της προσωπικής μας ευτυχίας, όποιος κι αν είναι, όπως και αν μοιάζει, αψηφώντας τα χλευαστικά ή ειρωνικά σχόλια των άλλων.
Και σκέφτομαι πως ίσως, όσοι είμαστε γονείς, είμαστε λιγάκι περισσότερο Δον Κιχώτες από τους υπόλοιπους γύρω μας. Γιατί ποια άλλη τρελή ιδέα, από την ρομαντική προσμονή ενός πιο αισιόδοξου μέλλοντος, μας κάνει να φέρνουμε παιδιά σε αυτό το σκληρό, βίαιο, και τρομαχτικό κόσμο. Μέσα σε ένα κόσμο που πολλές φορές, μας κάνει να μοιάζουμε τραγικά αστείοι, ή επικίνδυνα επιπόλαιοι, στα μάτια εκείνων που δεν μοιράζονται την ιερή μας τρέλα.
Σε πείσμα όμως των καιρών, σαν άλλοι Δον Κιχώτες, επιμένουμε να ανοίγουμε παράθυρα, εκεί που υπάρχουν μόνο τοίχοι. Να δημιουργούμε δρόμους, εκεί που υπάρχουν μόνο αδιέξοδα. Να μεταμφιέζουμε τους φόβους μας σε παραμύθια, να ντύνουμε τους κινδύνους  με τραγούδια, να κλείνουμε το γκρίζο έξω από τις πολύχρωμες ζωγραφιές των παιδιών μας και να αφιερώνουμε τις μικρές καθημερινές νίκες μας ενάντια στο φόβο, σε ένα μέλλον φωτεινό, που σαν άλλη Δουλτσινέα, πασχίζουμε να κατακτήσουμε.
Μόνο και μόνο για να μπορούν τα παιδιά μας να ονειρεύονται και να γίνουν ικανά να χτίσουν, ένα κόσμο ελευθερίας, ευγένειας, κατανόησης και δικαιοσύνης. Ένα κόσμο σαν και αυτόν που ονειρεύτηκε ο Δον Κιχώτης. Και μη γελιέστε: Ο Δον Κιχώτης δεν ηττήθηκε! Θα δανειστώ τα λόγια του Γιώργου Κιμούλη και θα πω: Ο Δον Κιχώτης “εκπροσωπεί την ήττα και την αποτυχία των άλλων, όχι τη δική του. Την αδυναμία αυτών που δεν μπορούν να εμπιστευτούν τα όνειρά τους και τα εγκαταλείπουν, θυσιάζοντάς τα στον βωμό μιας υποτιθέμενα ρεαλιστικής αναγκαιότητας”Δεν κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα.  Τα μάτια του γονιού δε μπορεί παρά να κοιτούν κατάματα την πραγματικότητα. Όμως συνειδητά ποντάρουμε στο όνειρο και ελπίζουμε πώς αν πολλοί μικροί Δον Κιχώτες κυνηγήσουν τα όνειρα τους, μέσα σε αυτό τον σκληρό κόσμο, τότε ίσως καταφέρουν να τον αλλάξουν. Γιατί όπως λέει Τζορτζ Μπέρναρντ Σόου: "Στον κόσμο, υπάρχουν αυτοί που παρατηρούν την πραγματικότητα και απλά αναρωτιούνται γιατί, και υπάρχουν και εκείνοι που τη φαντάζονται όπως ποτέ δεν ήταν, και αναρωτιούνται γιατί όχι".

Γιατί όχι λοιπόν;

ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΗ

Ψάχνοντας να βρω ένα πρωτότυπο Αλφαβητάρι για την κόρη μου, ανακάλυψα αυτό το πραγματικά  ξεχωριστό, από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, που κυκλοφόρησε το 2005. Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο Αλφαβητάρι, που εκτός από μια πρώτη εισαγωγή στη γραφή, αποτελεί και μια πρώτη επαφή των παιδιών με την Τέχνη.  Αντί άλλου σχολίου, παραθέτω δύο μικρά αποσπάσματα από τα εισαγωγικά σημειώματα του βιβλίου.


"Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει το αλφάβητο με ένα διαφορετικό τρόπο, που βασίζεται στην ποικιλία των εκθεμάτων του Μουσείου Μπενάκη. Απευθύνεται σε παιδιά όλων των ηλικιών. Για τα μικρότερα παιδιά αποτελεί μια πρώτη προσέγγιση του αλφάβητου και για τα μεγαλύτερα ένα χρήσιμο λεύκωμα  με μερικούς από τους θησαυρούς που φιλοξενεί το Μουσείο. Στην αριστερή σελίδα παρουσιάζεται το γράμμα και η λέξη που αρχίζει από το γράμμα αυτό. Στην ίδια σελίδα θα βρείτε και μια αναφορά όχι μόνο στη λέξη, αλλά και στο ίδιο το έκθεμα. Στη δεξιά σελίδα υπάρχει το έκθεμα του Μουσείου. Πάρτε αυτό το βιβλίο μαζί σας ως οδηγό στην επόμενη επίσκεψή σας στο Μουσείο Μπενάκη. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να ψάξουν, να αναζητήσουν και να ανακαλύψουν τα αγαπημένα τους αντικείμενα. Γρήγορα τα παιδιά θα γίνουν οι οδηγοί σας".
(Η συγγραφέας) Ελένη Γερουλάνου

"Το βιβλίο προορίζεται για να διαβαστεί από γονιό και παιδί μαζί. Εδώ, δηλαδή, δεν προσφέρεται μόνο ένα σύγχρονο μέσο για την ικανοποίηση μιας παλιάς και δοκιμασμένης μορφωτικής διαδικασίας....(αλλά παρέχει) και τη δυνατότητα η πνευματική αυτή επαφή να έχει ως αφετηρία έργα υψηλής καλλιτεχνικής αξίας, επιλεγμένα προφανώς με κριτήριο και τις απαιτήσεις της αισθητικής αγωγής. Η αξία του βιβλίου προβάλλει καθαρά όταν σκεφτεί κανείς σε πόση απομόνωση οδηγούν το παιδί οι σημερινές συνθήκες ζωής και πόσα αντιαισθητικά ερεθίσματα δέχεται κάθε μέρα".
Αλέξης Δημαράς

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει συγκεντρωτικός πίνακας των εκθεμάτων που παρουσιάζονται  στο Αλφαβητάρι, με σύντομες πληροφορίες που τα αφορούν (χρόνο, τόπο, δημιουργό κλπ)

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Η Μελίνα ντετέκτιβ

Η Μελίνα, ονειρεύεται να γίνει ντετέκτιβ όταν μεγαλώσει. Όταν λοιπόν ένα μικρό σκυλάκι χάνεται στη γειτονιά της, βρίσκει την κατάλληλη ευκαιρία να αποδείξει, πόσο σπουδαία ντετέκτιβ είναι. Έτσι ξεκινά την αναζήτηση της.
Η Μελίνα δεν καταφέρνει να βρει το χαμένο σκυλάκι. Εξερευνώντας όμως, ανακαλύπτει κάτι πολύ πιο σπουδαίο: την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης, της προσφοράς, της εμπιστοσύνης. Και καταφέρνει να δείξει σε εμάς τους μεγάλους, πόσο οι στερεοτυπικές συμπεριφορές, μας στερούν την ίδια μας την ανθρωπιά.
Ευτυχώς που η Μελίνα μεγαλώνοντας, είναι αποφασισμένη να ανακαλύψει το κρυμμένο χαμόγελο, εκείνων που το χρειάζονται περισσότερο, αλλά και του καθενός από εμάς,
Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρει!

Συγγραφέας: Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Ηλικία: 7+

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Συνταγές για παραμύθια…

Δάσκαλοι και τεχνίτες του λόγου και των παραμυθιών, μας αναλύουν τους τρόπους να "μαγειρέψουμε" καινούργια παραμύθια απο γνωστά υλικά και παλίες συνταγές...Δοκιμάστε να παίξετε με τα παιδιά σας. Είναι απίστευτα διασκεδαστικό!

H παραμυθοτράπουλα του Propp
Ο V. Propp αναλύοντας τη δομή του λαϊκού παραμυθιού ανακάλυψε ότι σε κάθε μύθο υπάρχουν κάποια σταθερά στοιχεία, «οι λειτουργίες» των προσώπων που επαναλαμβάνονται και συνδυάζονται σε κάθε παραμύθι.
Σύμφωνα με τον G. Rodari αυτές οι λειτουργίες μπορούν να μας βοηθήσουν να φτιάξουμε αναρίθμητες ιστορίες, όπως στην περίπτωση της μουσικής που χρησιμοποιούμε τις νότες για να συνθέσουμε μελωδίες. Μερικές από τις λειτουργίες αυτές είναι:
Απαγόρευση, παράβαση, παγίδα, βλάβη ή έλλειψη, αναχώρηση του ήρωα, αποστολή, συνάντηση με το δωρητή, μαγικά δώρα, εμφάνιση του ανταγωνιστή, αγώνας, νίκη, επιστροφή, άφιξη στο σπίτι, ο ψεύτικος ήρωας, δύσκολες δοκιμασίες, αποκατάσταση της βλάβης, μεταμόρφωση του ήρωα, αναγνώριση του ήρωα, ο ψεύτικος ήρωας ξεσκεπάζεται, τιμωρία του ανταγωνιστή..
Επιλέγοντας κάποιες από αυτές μπορούμε να φτιάξουμε μια παραμυθοτράπουλα. Τα παιδιά τραβούν στην τύχη 3 κάρτες, ή τις μοιράζουν σε ομάδες και κάθε ομάδα φτιάχνει τη δική της ιστορία. Ακόμη μπορούν να δημιουργήσουν τις δικές τους κάρτες με αντικείμενα ή εικόνες που παραπέμπουν σε διάφορα παραμυθικά θέματα π.χ. άλογο, δράκος, μαγικό ραβδί, κάστρο κλπ. (Καλογήρου, 1999).

--------------------------------------------------------------------------------
‍Μπερδεύοντας τα παραμύθια
Δημιουργούμε καινούρια παραμύθια ανατρέποντας παλιά γνωστά. Τα μπερδεμένα παραμύθια ξανατοποθετούν τους ήρωες με έναν άλλο τρόπο π.χ. ο λύκος διηγείται την ιστορία της κοκκινοσκουφίτσας, η κακιά μάγισσα φοβάται και αποκαλύπτεται κάνοντας λάθη κλπ.

--------------------------------------------------------------------------------
5 λέξεις – ένα παραμύθι κι ένα πυροτέχνημα
Με πατητούρα ένα γνωστό παραμύθι που δίνεται με τη μορφή 5 λέξεων π.χ. γιαγιά, λύκος, κοριτσάκι, δάσος, λουλούδια δίνουμε μια τυχαία λέξη π.χ. ελικόπτερο και φτιάχνουμε μια νέα ιστορία. Μια εναλλαγή αυτού μπορεί να είναι μια φωτογραφία ενός παραμυθιού και μια λέξη τυχαία ή ένα αντικείμενο.

--------------------------------------------------------------------------------
‍Τι γίνεται σήμερα…
Τοποθετούμε γνωστά παραμύθια στο σήμερα μεταμορφώνοντας στοιχεία, συμπεριφορές, δράσεις των ηρώων με βάση την σύγχρονη εποχή.

--------------------------------------------------------------------------------
‍Παραμυθοσαλάτα
Τι θα γίνει αν ο κοντορεβυθούλης συναντήσει στο δάσος τη χιονάτη;

--------------------------------------------------------------------------------
‍Η πέτρα στη λίμνη
Μια λέξη π.χ. πέτρα, που έρχεται τυχαία στο μυαλό μας, μοιάζει με μια πέτρα σε μια λίμνη, φέρνει στην επιφάνεια εικόνες, ήχους, συναισθήματα εμπειρίες, γεγονότα, σημασίες, όνειρα. Το παιχνίδι γίνεται πιο ενδιαφέρον για τα παιδιά όταν δημιουργηθεί ένα φανταστικό θέμα με λέξεις συγγενικές σε ήχους, σημασίες, ομοιοκαταληξία κλπ.

--------------------------------------------------------------------------------
‍Το φανταστικό διώνυμο
Μια ιστορία μπορεί να δημιουργηθεί από ένα φανταστικό διώνυμο π.χ. σκύλος - ντουλάπα. Οι δυο λέξεις εδώ δεν έχουν την καθημερινή τους σημασία αλλά αποτελούν μια πρόκληση αποκομμένες από το συνηθισμένο περιβάλλον τους και προκαλούν τα παιδιά να δημιουργήσουν μια φανταστική ιστορία.
--------------------------------------------------------------------------------
‍Τι θα συνέβαινε αν…
Η τεχνική των φανταστικών υποθέσεων παίρνει τη μορφή μιας ερώτησης. Διαλέγουμε τυχαία ένα υποκείμενο κι ένα κατηγόρημα. Η ένωσή τους θα μας δώσει την υπόθεση πάνω στην οποία θα εργαστούμε. Για να μαζέψουμε το υλικό της ιστορίας μας αρκεί να φανταστούμε τις αντιδράσεις των προσώπων σε αυτή τη νέα παράξενη κατάσταση, το πώς μεταμορφώνονται τα πράγματα, τα τοπία, τα διάφορα επεισόδια που μπορούν να δημιουργηθούν κλπ.

--------------------------------------------------------------------------------
‍Περιβαλλοντικά παραμύθια
Αληθινές ιστορίες ζώων, φυτών, βιότοπων αλλά και μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς που απειλούνται με εξαφάνιση ή καταστροφή ή ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα. Υλικό μπορεί να αντληθεί από ιστότοπους περιβαλλοντικών οργανώσεων, διεθνών οργανισμών (unesco)
http://www.youtube.com/watch?v=jPorcGzFgJY

--------------------------------------------------------------------------------
‍Επιστημονικές ιστορίες
Ένα φυσικό φαινόμενο π.χ. το ουράνιο τόξο, μια έννοια των Φυσικών επιστημών, ένα απλό πείραμα, μια επιστημονική ανακάλυψη μπορεί να είναι το θέμα μιας ιστορίας.

--------------------------------------------------------------------------------
‍Διαφημίσεις
Τα παιδιά επινοούν ένα προϊόν και το διαφημίζουν, φτιάχνουν ένα σενάριο, ή αλλάζουν μια γνωστή διαφήμιση. Δημιουργούν ένα κείμενο ή διαλόγους με τα ανάλογα επιχειρήματα και μια αφίσα ή σχέδια προκειμένου να προωθήσουν το προϊόν και τις πιθανές χρήσεις του (Γλώσσα Ε΄ Δημοτικού, Γ΄ τεύχος, σελ. 46 ΟΕΔΒ).

--------------------------------------------------------------------------------
‍Ιστορίες μια στιγμής
Μια φωτογραφία αποκαλύπτει την ιστορία μιας στιγμής. Μας προκαλεί να διηγηθούμε γεγονότα, σχέσεις, αναμνήσεις, να περιγράψουμε ίσως άλλες εποχές.
http://click.si.edu/Default.aspx

--------------------------------------------------------------------------------
‍Μια φωτογραφία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο
Μια φωτογραφία μπορεί να γίνει η αφορμή μιας έρευνας. Θέτουμε ερωτήματα, συλλέγουμε δεδομένα, αναδομούμε τις κοινωνικές, ιστορικές, επιστημονικές μας γνώσεις.
http://digitaljournalist.org/issue0309/lm_index.html

--------------------------------------------------------------------------------
‍Η ιστορία ενός ποιήματος
Ένα λογοτεχνικό κείμενο, ένα ποίημα, στιγμιότυπα και αφηγήσεις από τη ζωή ενός ποιητή.
http://www1.ekebi.gr/fakeloi/seferis/index2.htm

--------------------------------------------------------------------------------
‍Ιστορίες με πινέλο
Η εικόνα ενός πίνακα ή γλυπτού, το έκθεμα ενός μουσείου, το έργο ενός ζωγράφου μπορεί να γίνει ο πυρήνας για τη δημιουργία μιας ιστορίας

--------------------------------------------------------------------------------
‍Ιστορίες με φαντασία - λίμερικ
Τα λίμερικ είναι ποιήματα διασκεδαστικά, παιχνίδια της γλώσσας και της φαντασίας. Μπορούμε να τα φτιάξουμε ακολουθώντας τον παρακάτω πίνακα που προτείνεται από τους συγγραφείς του Ανθολόγιου Λογ. Κειμένων της Α΄ και Β΄ Δημοτικού:
1.Ήταν ……..(κάποιος),
2.που …….(κάτι του συνέβαινε),
3.όμως…….(κάτι έκανε),
4.και………. (κάτι είπε),
5.……………..(βρες ένα περίεργο επίθετο γι αυτόν)

--------------------------------------------------------------------------------
Πηγές:
Καλογήρου Τζ. Τέρψεις και ημέρες ανάγνωσης, Εκδόσεις ΙΜΠ Παναγιωτόπουλος, 1999
Ροντάρι Τζ. Η γραμματική της φαντασίας, εκδόσεις Τεκμήριο, 1985
Τσιλιμένη Τ., Γραίκος Ν., Καίσαρης Λ., Καπλάνογλου Μ. Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων, Α΄και Β΄ Δημοτικού, ΟΕΔΒ, 1996
Propp V. Η μορφολογία του παραμυθιού, Εκδόσεις Καρδαμίτσα, 1991
Πηγή: http://digitalstoriesgr.wikispaces.com/
Ιστότοπος για την εικόνα: apinkdreamer.blogspot.com

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Οι φορεσιές του Φεγγαριού.

Η μικρή Ειρήνη έχει ένα μυστικό: κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, κοιτά απ΄ το παράθυρό της τα άστρα της νύχτας και περιμένει ποιο θα πέσει πρώτο, να τρέξει να το μαζέψει. Γιατί τα αστέρια, αν τύχει και αποκοιμηθούν, πέφτουν στη Γη και όταν ένα παιδί τα πιάσει, του διηγούνται τα πιο όμορφα παραμύθια.
Ένα βράδυ λοιπόν, που τα αστέρια ήταν σαν κολλημένα στη νύχτα και ούτε ένα τόσο δα μικρούτσικο δεν έπεφτε στη Γη, η Ειρήνη καβάλησε τον ύπνο της και πέταξε με το όνειρο ψηλά στον έναστρο ουρανό. Εκεί συνάντησε το νεογέννητο φεγγάρι. Το είδε μικρούλι και χωρίς ρουχαλάκια και σκέφτηκε, ότι θα πρέπει να κρυώνει πολύ…
Με τα άστρα λοιπόν για μεζούρα και απέραντη υπομονή και αγάπη, κρυσταλλάκια και πούλιες, η μικρή Ειρήνη φτιάχνει τη μια φορεσιά μετά την άλλη για το φεγγαράκι…μα κάθε φορά, η φορεσιά στη φέξη του πέφτει στενή και στη χάση του φαρδαίνει...  
Με πολύ τρυφερή ιστορία, για τα μυστικά του ουρανού και τις φάσεις της Σελήνης, που φεύγει και ξανάρχεται στον νυχτερινό ουρανό και στα πιο γλυκά παιδικά όνειρα…
Συγγραφέας: Σοφία Μαντουβάλου
Εικονογράφος: Ανδρέας Καράμπελας
Εκδόσεις: Κέδρος
Ηλικία: 5+
 

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

Το κομμάτι που λείπει, συναντά το Μεγάλο Ο.

Υπάρχει κάτι μαγικό στα βιβλία του Silverstein: είναι τόσο λιτά, τόσο απλά, τόσο στη γλώσσα όσο και στην εικονογράφηση, κι όμως κρύβουν μέσα τους σοφία και απέραντη αγάπη για τον άνθρωπο και τις αναζητήσεις του, που είναι πέρα απο εποχές, μόδες, εθνικότητες.

Το ίδιο ισχύει και για το σημερινό βιβλίο,  “Το κομμάτι που λείπει συναντά το Μεγάλο Ο”. Πρόκεται για μια απλή ιστορία, στην εξέλιξη της οποίας, ο καθένας θα αναγνωρίσει κάτι από τον εαυτό του, σε κάποια φάση της ζωής του. Η ιστορία μιλά, για τη μοναξιά, την ανάγκη να ανήκεις, την ανάγκη να βρεις αυτό που σε συμπληρώνει και να πορευτείς στη ζωή σου, να “κυλήσεις” μαζί του. Μιλά για την εναγώνια αναζήτηση αυτού του άλλου, που θα έρθει ως από μηχανής θεός, να κλείσει το μέσα μας κενό, να δώσει νόημα στη ζωή μας. Αυτό το άλλο, που θα μας αναγνωρίσει και θα το αναγνωρίσουμε “μαγικά”.

Στη διάρκεια αυτής της αναζήτησης θα κάνουμε πολλά:  θα μασκαρευτούμε, θα υποδυθούμε, θα τρομάξουμε, θα μπερδευτούμε, θα γελοιοποιηθούμε, θα ελπίσουμε… Και τελικά, κάποτε, θα βρούμε το ιδανικό μας άλλο, αυτό που μας χωρά και το χωράμε. Και ευτυχώς θα αρχίσουμε επιτέλους να κυλάμε…να ζούμε…Τι κρίμα μόνο, που κανείς δεν μας είχε πει και εμείς οι ίδιοι δεν σκεφτήκαμε ποτέ ότι κυλώντας…αλλάζεις. Και ότι αυτό που ξεκίνησε σαν απόλυτο ταίριασμα, στην πορεία αρχίζει να μας στενεύει και να το στενεύουμε…Και μετά τι….Μετά πάλι από την αρχή: αναμονή και προσμονή… Μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάτι, κάποιος, που τίποτα δεν ζητά και τίποτα δεν του λείπει, (ένα Μεγάλο, ολοστρόγγυλο, πλήρες Ο), για να μας κάνει την απλή ερώτηση:
"Γιατί δεν κυλάς μόνο σου;”
“Μόνο μου; ένα Κομμάτι-που-λείπει (τριγωνικής μορφής) δεν μπορεί να κυλήσει μόνο του”.
“Αλήθεια, προσπάθησες ποτέ;” ρώτησε το Μεγάλο Ο.
“Οι γωνίες μου είναι πολύ μυτερές” είπε το Κομμάτι-που-λείπει. “Δεν είμαι φτιαγμένο για να κυλάω μόνο μου!”
“Οι γωνίες και τα σχήματα αλλάζουν" είπε το Μεγάλο Ο...
Αλλάζουν;.....Σιωπή…Περισυλλογή…Διστακτικότητα….Απόπειρα….Προσπάθεια….Κίνηση….Και επιτέλους αρχίζει το ταξίδι…η μεταμόρφωση…η ζωή…

“Το Κομμάτι που λείπει συναντά το Mεγάλο Ο”, μιλά απλά και αληθινά για αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελάχιστοι κατανοούμε και ακόμα ελαχιστότεροι κάνουμε πράξη στη ζωή μας: η προσωπική ολοκλήρωση είναι πρωτίστως μια μοναχική διαδικασία. Και ίσως δεν γίνεται αλλιώς: για να συν-υπάρξουμε κάποτε με κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να υπάρξουμε σαν αυτοκαθοριζόμενες οντότητες. Η συν-ύπαρξη χρειάζεται δυο...όχι δυο μισά, ούτε δυο κομμάτια, αλλά δυο ολόκληρα. Δυο Μεγάλα ολοστρόγγυλα Ο, που τίποτα δεν χρειάζονται και τίποτα δεν τους λείπει...Δύο ολόκληρα που συμ-πορεύονται απο καθαρή αγάπη και όχι από ανάγκη ή συμφέρον, δυο ολόκληρα που τα ενώνει η επιλογή και όχι η ελπίδα, ή ο φόβος....

ΥΓ. Διαβάζοντας τα παραπάνω, θυμήθηκα ένα απόσπασμα από το έργο του Ριλκε, “Γράμματα σε ένα νέο ποιητή” και το παραθέτω σαν επίλογο… “Έρωτας δε θα πει ν' ανοίγεσαι ευθύς, να δίνεσαι, να ενώνεσαι με κάποιον Άλλον - τι θα ήταν, άλλωστε, η ένωση δύο όντων ακαθόριστων ακόμα, ατελείωτων, ανοργάνωτων; Είναι μια σπάνια ευκαιρία για να ωριμάσεις, ν' αποχτήσεις μιαν υπόσταση δική σου, να γίνεις εσύ ένας ολόκληρος Κόσμος, για χάρη κάποιου άλλου, αγαπημένου προσώπου… Μόνο έτσι θα πρέπει να μεταχειρίζονται οι νέοι τον έρωτά τους: σαν ένα καθήκον που τους υποχρεώνει να εργάζονται αδιάκοπα στο μέσα τους κόσμο…”

 

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Μια βόλτα στα μουσεία, παρέα με τα παιδιά!

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), επιθυμώντας να αναδείξει το ρόλο των Μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, όρισε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων.
Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι «να γίνουν τα Μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών, με σκοπό την ανάπτυξη της μόρφωσης και της αμοιβαίας κατανόησης, τη συνεργασία και την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς».

Τι άλλο λοιπόν για σήμερα απο εκπαιδευτικά, παιδικά βιβλία σχετικά με τα μουσεία μας!

Πάμε στο Μουσείο της Ακρόπολης; Εκπαιδευτική περιήγηση με δραστηριότητες και παιχνίδια  
Εικονογράφος: Μπονάτσος Σταμάτης, Νταλαγιώργου Γ., Σαρσάκης Ιωάννης
Επιμελητής: Κύρδη Καλλιόπη, Πίνη Εύη
Εκδότης: Παπαδόπουλος
Σειρά: Μικροί Οδηγοί Μουσείων
Ηλικίες: Από 6

Η Γλαύκη, η μικρή σοφή κουκουβάγια, συναντά τα παιδιά στο Μουσείο της Ακρόπολης, τα ξεναγεί και τους συστήνει τους φίλους της. Ποιοι είναι αυτοί; Μαρμάρινα αγάλματα, ανάγλυφα, πήλινα και χάλκινα αφιερώματα, έργα ανθρώπων που έζησαν πολλούς αιώνες πριν στην Αθήνα. Καθένα από αυτά έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία να τους αφηγηθεί. Τα παιδιά ακολουθούν τη Γλαύκη μέσα στο μουσείο και διαπιστώνουν ότι μαζί της η επίσκεψη γίνεται μια διασκεδαστική εμπειρία.
Κι επειδή γνώση χωρίς παιχνίδι δε γίνεται, η Γλαύκη έχει πολλές δραστηριότητες να προτείνει στους μικρούς της φίλους, τις οποίες μπορούν να πραγματοποιήσουν τόσο κατά την επίσκεψή τους στο μουσείο όσο και μετά, στο σπίτι και το σχολείο.


Με τη Γλαύκη στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας Εκπαιδευτική περιήγηση με δραστηριότητες και παιχνίδια  
Συγγραφέας: Πίνη Εύη
Εικονογράφος: Μπονάτσος Σταμάτης, Νταλαγιώργου Γ., Σαρσάκης Ιωάννης
Επιμελητής: Κύρδη Καλλιόπη
Υπεύθυνος Σειράς: Σταυροπούλου Χαρά
Εκδότης: Παπαδόπουλος
Σειρά: Μικροί Οδηγοί Μουσείων
Ηλικίες: Από 6

Πώς μπορεί να γίνει η επίσκεψη σε έναν αρχαιολογικό χώρο παιχνίδι εξερεύνησης; Η Γλαύκη, η μικρή κουκουβάγια της Αρχαίας Αγοράς, έχει την απάντηση. Μαζί της τα παιδιά θα κάνουν ένα γοητευτικό ταξίδι στο παρελθόν, αναζητώντας τα ίχνη των αρχαίων Αθηναίων στην Αγορά, εκεί όπου χτυπούσε η καρδιά της πόλης.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Ως δια μαγείας.

Το "Ως διά μαγείας", είναι ένα βραβευμένο μυθιστόρημα, που απευθύνεται σε παιδιά από 10 ετών.  Πρωταγωνιστεί η μικρή Εύα. Ένα ξεχωριστό κορίτσι της τετάρτης δημοτικού, που ζεί στο εμπριμέ σπίτι. Η Εύα έχει και μια ξεχωριστή μαμά. Μια μαμά που ντύνεται σαν ουράνιο τόξο, γιατρεύει τον πυρετό με αγκαλιές, μιλάει στα πουλιά και τα ζώα και καλλιεργεί μαργαρίτες κάτω από τι κρεβάτι της. Η Εύα έχει και ένα μπαμπά. Ο μπαμπάς της είναι γιατρός, δίνει αντιβίωση στον πυρετό, έχει ξεχάσει να χορεύει και δεν ξέρει τίποτα για τις μαργαρίτες που φύτρωσαν κάτω από το κρεβάτι του. Η Εύα, έχει και μια φαρμακόγλωσση γειτόνισσα, στην οποία εξασκεί την τεχνική των ανάποδων ευχών, ένα διευθυντή στο σχολείο, που απαγορεύει τα γέλια και τις αγκαλιές, μυστικούς φίλους που ανταλλάσσουν μηνύματα στην σχολική τουαλέτα και μια καρδιά γεμάτη θάρρος που χωρά, ανθρώπους, γατάκια μπονσάι, κι ένα σκύλο με το όνομα Σι Ντο. Η Εύα ονειρεύεται να ταξιδέψει στη χώρα της μουσικής και αφήνει πάντα την πόρτα της ψυχής της ανοιχτή στα θαύματα και την αγάπη… Η Εύα, ένα διαφορετικό κορίτσι...Μια όμορφη ιστορία...

Συγγραφέας: Μαρία Παπαγιάννη
Εκδόσεις: Πατάκη

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί.

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, που σε προκαλεί να το διαβάσεις για τον τίτλο του και μόνο.
«Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί». Ένα βιβλίο σε κόντρα ρόλο λοιπόν! Ένα βιβλίο που τρέμει το ανθρώπινο άγγιγμα, παραλύει από φόβο μήπως κάποιος το ανακαλύψει και το πιάσει, το λερώσει, το τσαλακώσει… Ένα βιβλίο τόσο αφοσιωμένο στο περίεργο κρυφτό του, που δεν έχει καν αναρωτηθεί,  τι είδους βιβλίο είναι. Δεν ξέρει τι γράφουν τα χρυσά σκαλιστά γράμματα στο εξώφυλλο του, δεν έχει κοιτάξει ποτέ τις μέσα σελίδες του… Ένα βιβλίο που αγνοεί το λόγο ύπαρξης του. Ένα βιβλίο που αρνείται πεισματικά να παραδεχτεί, ότι υπάρχει γιατί μπορεί να διαβαστεί .
Υπάρχει, μόνο επειδή κάποιος δίνει υπόσταση στην ύπαρξη του, ρουφώντας και βουτώντας στο περιεχόμενο του.  Ένα βιβλίο φάντασμα… μέχρι που ένα παιδί το ανακαλύπτει...

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, ίσως κάποιοι από εμάς, ανακαλύψουμε ότι μοιάζουμε, λίγο ή πολύ με αυτό το βιβλίο: γιατί πόσοι στα αλήθεια βρίσκουμε το χρόνο και τη χαρά να σκύψουμε μέσα μας, να διαβάσουμε τα φύλλα της ψυχής μας, να ακούσουμε τι έχει να μας πει, να αφουγκραστούμε τους φόβους και τα όνειρά της. Οι περισσότεροι κρυβόμαστε από τους άλλους και από τους ίδιους μας τους εαυτούς. Φοβόμαστε να αγαπήσουμε, να μοιραστούμε, να τολμήσουμε,  γιατί φοβόμαστε, να “τσαλακωθούμε”. Τρέμουμε την αλλαγή, το άγνωστο, το διαφορετικό, αυτό που ίσως μας ξεβολέψει από το τακτοποιημένο, μα δίχως θέα,  “ράφι” της  ζωής μας, μας στερήσει το γνωστό, το οικείο, το τίποτα που πολλές φορές ζούμε, ονομάζοντας το ζωή μας και μόνο κλεφτές ματιές ρίχνουμε στο "επικίνδυνο" άγνωστο .. Κι ας κρύβει αυτό το άγνωστο, ένα ήλιο φωτεινό, ένα αεράκι ολόδροσο, και κήπους με μπιγκόνιες και ορτανσίες…
Και μόνο αν  κάποια απρόσμενη εύνοια της μοίρας, τύχει να φέρει στο δρόμο μας, δυο φιλόξενα χέρια και μια ευγενική καρδιά, ίσως τότε και μόνο να μπορέσουμε να ακούσουμε τη μουσική της ψυχής και των ονείρων μας….Ίσως μόνο τότε καταλάβουμε ότι η ζωή πραγματώνεται μόνο ως συν-: συντροφικότητα,  συμφιλίωση, συμμετοχή, συμπόρευση….
Γιατί… “ζωή που δεν μοιράζεται, είναι ζωή κλεμμένη…”

Συγγραφέας: Βασιλική Κάργα
Εικονογράφος: Νίκος Κουμαράς
Εκδόσεις: Επόμενος Σταθμός

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Τα παιδιά το χρόνου - Ένα ασυνήθιστο σχολείο

"Αγόρι ή κορίτσι, εσύ που κρατάς αυτό το βιβλίο
μάθε ότι πίσω απ’ το σχολείο σου υπάρχει ένα άλλο κτίριο,
πίσω απ’ την τάξη σου υπάρχει ένας άλλος χώρος,
πίσω απ’ τον καθηγητή σου υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο,
πίσω απ’ τους γονείς σου υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα.
Πίσω από το χρόνο υπάρχει ένας πέρα χρόνος."
 Αυτά διαβάζουμε στο εισαγωγικό σημείωμα του νέου βιβλιου του Δημήτρη Μαμαλούκα, «Τα παιδιά το χρόνου - Ένα ασυνήθιστο σχολείο». Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα για εφήβους, γραμμένο με ζωντάνια, χιούμορ και… συνωμοτική διάθεση. Καταφέρνει πολύ φυσικά, να εμπλέξει τον αναγνώστη στην πλοκή του και τον αιχμαλωτίζει στην κινηματογραφική  του ατμόσφαιρα. «Τα παιδιά του χρόνου – Ένα ασυνήθιστο σχολείο», είναι το πρώτο από μια σειρά βιβλίων, το δεύτερο εκ των οποίων θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβρη. Πραγματικά το περιμένω με αγωνία, γιατί η αφήγηση στο πρώτο βιβλίο, σταματάει σε πολύ κρίσιμο σημείο….
Ένα βιβλίο που αξίζει να χαρίσετε ή να προτείνετε στα παιδιά σας. Και γιατί όχι, να το διαβάσετε και εσείς οι ίδιοι! Είμαι σίγουρη, ότι οι περιπέτειες των μικρών  πρωταγωνιστών, Κρις Πινόκιο και Νοεμί Αστράκη, μέσα στο ασυνήθιστο σχολείο τους, με τους "παράξενους" καθηγητές και τους "περίεργους" γονείς, θα σας κάνουν να ανακαλύψετε και εσείς την "ασυνήθιστη διάσταση" της "συνηθισμένης" πραγματικότητας....

Συγγραφέας: Δημήτρης Μαμαλούκας
Εκδόσεις: Ψυχογιός

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Η τελεία.

Η μικρή Λία δεν συμμετείχε καθόλου στο μάθημα της ζωγραφικής. Πίστευε ότι δεν μπορεί να καταφέρει να ζωγραφίσει κάτι όμορφο. Και ήταν γεμάτη λύπη για αυτό.
Ξέρετε, αυτή τη λύπη που με τον καιρό γίνεται θυμός και άρνηση.
«Αφού, σας λέω, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ!» έλεγε στη δασκάλα της.
Η δασκάλα της όμως με υπομονή και τρυφερότητα την παρότρυνε:
«Έλα, φτιάξε κάτι. Μια γραμμή, μια τελεία έστω…»
Και έτσι η Λία, έφτιαξε μια…τελεία.
Φανταστείτε την έκπληξη της λοιπόν, όταν στο επόμενο μάθημα είδε πάνω από την έδρα της δασκάλας της, μέσα σε μια όμορφη κορνίζα την δική της τελεία!
Από κείνη τη μέρα ξεκίνησε να ζωγραφίζει τις δικές της, μοναδικές τελείες. Τελείες μικρές, τελείες μεγάλες, τεράστιες τελείες. Τελείες κόκκινες, μωβ, κίτρινες και μπλέ.
Ένα σωρό τέλειες τελείες! Η Λία όχι μόνο αγάπησε τη ζωγραφική, αλλά έγινε πηγή έμπνευσης και για άλλα παιδιά, που πίστευαν ότι δεν είναι τόσο ταλαντούχα.

Το βιβλίο μας υπενθυμίζει την σημασία της ενθάρρυνσης στην παιδική ηλικία και δείχνει πως όλα τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν τα ταλέντα τους, αρκεί να βρουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, που θα τα κάνει να πιστέψουν στον εαυτό τους.
Μας βοηθάει να καταλάβουμε, ότι σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα αλλά η προσπάθεια και ότι το κάθε παιδί  είναι ξεχωριστό και σημαντικό μέσα από αυτό που μπορεί να κάνει. Γιατί μέσα σε αυτό το «μπορεί» κρύβεται ο ίδιος του ο εαυτός, με τις αδυναμίες, τα προτερήματα, τις ανησυχίες και τα όνειρά του. Και αυτό δεν (πρέπει να) έχει καμία σχέση με οτιδήποτε θεωρείται κοινωνικά καλό, αποδεκτό ή όμορφο. Γιατί η ομορφιά είναι στην αλήθεια, με όποιο τρόπο και αν διαλέξει να την εκφράσει το παιδί. Ακόμα και με μια μικρή, ταπεινή, «ασήμαντη» τελίτσα.

Συγγραφέας - Εικονογράφος: Peter H. Reynolds
Εκδόσεις :ΑΙΣΩΠΟΣ
Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου
Ηλικία: 4+


Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Η περιπέτεια των 4 εποχών

Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου βιβλία, όχι μόνο για το θέμα που πραγματεύεται, μα και για την υπέροχη εικονογράφηση, που δικαίως κέρδισε το βραβείο εικονογράφησης του «Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου» 2010.  Η συγγραφέας με πολύ ευρηματικό τρόπο, ασχολείται με το θέμα της περιβαλλοντικής ισορροπίας και της διαταραχής που έχει προκαλέσει η ανεξέλεγκτη δράση του ανθρώπου, η απληστία του και η άνευ ηθικής επιδίωξη του κέρδους.
Με παραβολικό λόγο, μας διηγείται την περιπέτεια του πλανήτη, όταν μια από τις τέσσερις εποχές, το Καλοκαίρι, με παρότρυνση του ανθρώπου, που το χρήζει αυθαίρετα κυρίαρχο επί των εποχών, αρνείται να παραδώσει της σκυτάλη της διαδοχής στο Φθινόπωρο.  Αποτέλεσμα είναι ολόκληρη η ισορροπία της φύσης να διαταραχτεί και ο ίδιος ο άνθρωπο να γίνει το μεγαλύτερο θύμα της ιδίας του της απάτης, καταντώντας να πρέπει να ζήσει σε ένα πλανήτη από όπου έχουν χαθεί  τα χρώματα, η ξεγνοιασιά, η χαρά, η ομορφιά της φύσης, και έχει μείνει μόνο καμένη γη.

Ποια θα είναι η εξέλιξη της ιστορίας; Όποια και στην πραγματικότητα: αν ο άνθρωπος δεν  συνειδητοποιήσει άμεσα τις συνέπειες των επιλογών του, αργά ή μάλλον γρήγορα θα βρεθεί ενώπιος ενωπίω με τον πιο φρικτό του εφιάλτη…Και σε αντίθεση με την ιστορία μας, στην περίπτωση του δεν θα υπάρξει επιστροφή.

Συγγραφέας: Μαρίζα Γεωργάλου
Εικονογράφηση: Κατερίνα Χαδουλού
Εκδόσεις: Καρυδάκη

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Βιβλία για τη μαμά απο τις εκδόσεις Ψυχογιός.


Η κρυφή ζωή μιας Σούπερ Μαμάς
Συγγραφείς: Φιόνα Νιλ, Αγγλία
Μετάφραση: Σέβυ Σπυριδογιαννάκη

Για τη Λούσι Σουίνι η μητρότητα δεν είναι ακριβώς ένα ροζ συννεφάκι στον καταγάλανο ουρανό. Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε ήταν η τελευταία φορά που τα άπλυτα ρούχα δε σχημάτιζαν βουνό, πότε έκανε σεξ με τον άντρα της και πότε πήγε τρέχοντας τα παιδιά της στο σχολείο ντυμένη με… κανονικά ρούχα. Και το βασικότερο: δυσκολεύεται να θυμηθεί γιατί μια γυναίκα θα εγκατέλειπε την καριέρα της και θα διακινδύνευε την ψυχική της υγεία για τρεις γιους, σκέτους μπελάδες.
Η Λούσι ζει σε μια κατάσταση μόνιμου άγχους, η οποία γίνεται ακόμα πιο δραματική όταν τα ψεματάκια που σκαρφιζόταν για να καλύψει το χάος του σπιτιού αρχίζουν να έρχονται στην επιφάνεια…Ένα ακαταμάχητο μυθιστόρημα για τα διλήμματα της μητρότητας και του γάμου.


Η μαμά κάνει απεργία           
Συγγραφέας: Λίτσα Ψαραύτη
Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη

Η Ανθή και η Γιούλη τα θέλουν όλα έτοιμα. Ο Διονύσης θέλει κινητό. Τα δίδυμα μωρά θέλουν άλλαγμα. Ο μπαμπάς θέλει για μεσημεριανό τσιπούρα αλανιάρα. Ο παπαγάλος θέλει τάισμα, ο σκύλος θέλει τη βόλτα του και ο κήπος πότισμα.
Η μαμά, όμως, δεν προλαβαίνει όλα τα «θέλω» της οικογένειας και βρίσκει ένα έξυπνο κόλπο για να βάλει μια τάξη στο σπίτι. Άραγε, θα τα καταφέρει;
Μια χιουμοριστική ιστορία από την πολυβραβευμένη συγγραφέα
που θα τη χαρούν τα παιδιά αλλά και όλες οι μαμάδες του κόσμου!


Νταντά για μαμάδες
Συγγραφέας: Τζάκλιν Ουίλσον, Αγγλία
Μετάφραση: Ρένια Τουρκολιά-Κυδωνιέως

Είμαι η Σάντι και είμαι εννέα χρόνων. Η μαμά μου είναι νταντά.
Εμένα όμως δε χρειάζεται να με νταντεύει. Εγώ τα καταφέρνω μόνη μου
–εύκολο, πανεύκολο, απλό και παναπλό.
Ευτυχώς για τη μαμά μου, γιατί τώρα που έχει γρίπη θα φροντίζω
και εκείνη και όλα τα μωρά που φρόντιζε!
Αφού τα βγάζω πέρα με τη μικρή μου αδελφούλα, τα άλλα είναι παιχνιδάκι.
Μερικές φορές η Τζέμα είναι αρκετά λογικό παιδί, ο Βίνσεντ θέλει να του ρίχνεις
πότε πότε μια ματιά –άντε δύο, με τα μάτια που πρέπει να έχεις
στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου ειδικά γι αυτόν
-ε, και το μωρό ο Κλάιβ δεν ουρλιάζει δα όλη την ώρα!
Μια ξεκαρδιστική ιστορία για ένα κορίτσι που ανέλαβε να νταντέψει τη… μαμά της!


ΘΑ ’ΘΕΛΑ ΤΟΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ, ΜΑΜΑ!
 ΘΑ’ΘΕΛΑ ΤΟΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ, ΜΠΑΜΠΑ!
Συγγραφείς του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου
Πρόλογος: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου
Εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια

Ένα ανθoλόγιο με δύο όψεις, με ιστορίες τρυφερές, άλλοτε χαρούμενες κι άλλοτε συγκινητικές, πάντοτε όμως βγαλμένες από τη ζωή, για μαμάδες, μπαμπάδες και παιδιά.
Τα διηγήματα έχουν γράψει μερικοί από τους γνωστότερους Έλληνες συγγραφείς από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου: Αγγελική Βαρελλά, Πόλυ Βασιλάκη, Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη, Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Ειρήνη Καμαράτου-Γιαλλούση, Ζωή Κανάβα, Λίνα Κοντοπούλου, Λένα Μερίκα, Φωτεινή Μυλωνά, Μαίρη Παξινού, Λούλα Παπιδάκη-Πιπίνη, Παναγιώτα Σμυρλή-Στρατοπούλου, Σοφία Σφακιανάκη-Ξενάκη, Τόνια Χατζηδάκη, Ντίνα Χατζηνικολάου.


Χωρίς τη μαμά μου
Συγγραφέας: Τζένη Θεοφανοπούλου

Γεια σας. Με λένε Φωτεινή Αντύπα και είμαι δώδεκα χρόνων και κάτι μηνών. Πηγαίνω στην πρώτη Γυμνασίου και ζω με τον μπαμπά μου και τον αδελφό μου, τον Βασίλη, σε μια γειτονιά της Αθήνας.
Σε λίγες μέρες είναι τα γενέθλια της μαμάς. Αν ζούσε, θα γινόταν τώρα σαράντα χρόνων. Δεν ξέρω πόσο καλά τη θυμάμαι. Δεν μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά αν τα μάτια της ήταν γαλάζια ή πράσινα, αν ήταν ψηλή ή κοντή –εμένα έτσι κι αλλιώς μου φαινόταν πολύ ψηλή γιατί τότε ήμουν μικρή- ή πόσο μακριά ήταν τα μαλλιά της. Θυμάμαι όμως ότι ήταν πορτοκαλιά, ναι, δε λέω ψέματα, η μαμά μου είχε πορτοκαλιά μαλλιά. Θυμάμαι ακόμα και μυρωδιά, ανακατεμένη λεβάντα και τριαντάφυλλο, να με χαλαρώνει λίγο προτού ανταλλάξουμε το τελευταίο φιλί της ημέρας. Ο μπαμπάς λέει πως ήταν το άρωμά της –έχει φυλάξει το τελευταίο μπουκαλάκι- αλλά μπα, δεν είναι ακριβώς η ίδια μυρωδιά.
Στο σπίτι, όμως, έχουμε πολλές φωτογραφίες. Τη μαμά κοριτσάκι, τη μαμά κοπέλα στο λύκειο, τη μαμά νύφη, τη μαμά έγκυο, πρώτα στον Βασίλη κι αργότερα σ’ εμένα. Σίγουρα, ήταν πολύ όμορφη γυναίκα η μαμά μου. Έχω φτιάξει ένα άλμπουμ καταδικό μου και το έχω στο δωμάτιό μου. Έτσι κρατώ μέσα στο μυαλό μου την πιο όμορφη εικόνα της.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

Ζήτω η μαμά!

Ζωτώ μαμά ή Ζήτω η μαμά;
Μπορεί η μαμά να γιορτάζει τη δεύτερη Κυριακή του Μάιου, καθημερινά όμως φωνάζει: ντύσου γιατί θα κρυώσεις. Τελείωσες τα μαθήματά σου;
 Μη βλέπεις άλλο τηλεόραση. Κάνε μπάνιο! Πήγαινε να κοιμηθείς.
Όπως κάθε μαμά, τα ίδια φωνάζει και η μαμά της Ελεάννας, κι η Ελεάννα δεν μπορεί να καταλάβει το γιατί. Τέτοια θέματα φέρνουν καθημερινά σύννεφα στη σχέση τους! Μέχρι που η Ελεάννα αποφασίζει να βάλει αγγελία να αναζητήσει άλλη μαμά – που δεν θα έχει τέτοιες απαιτήσεις! ΖΗΤΩ΄ ΜΑΜΑ!  Τότε όμως συνειδητοποιεί πόσο αγαπάει τη μαμά της και πως θέλει μόνο αυτή για μαμά. Κι η μαμά όμως, που τόσο την αγαπά, ήταν αποφασισμένη να απαντήσει πρώτη στην αγγελία της, αφού θέλει για πάντα να είναι η μαμά της Ελεάννας! Χιούμορ και τρυφερότητα σε μια ιστορία στην οποία κάθε παιδί και κάθε μαμά θα αναγνωρίσουν κάτι δικό τους, κάτι από τη σχέση τους, κάτι από την καθημερινή τους ζωή. Παράλληλα η ιστορία βοηθά μικρούς και μεγάλους να σκεφτούν για λίγο και να κατανοήσουν και την πλευρά του άλλου. Στο βιβλίο υπάρχει και μια κάρτα που μπορεί να κόψει, να συμπληρώσει και να χαρίσει το κάθε παιδί στη μαμά του, φωνάζοντας: ΖΗΤΩ Η ΜΑΜΑ! 
Συγγραφέας: Βαγγέλης Ηλιόπουλος
Εικονογράφηση: Μαρία Τζαμπούρα
Εκδόσεις: Ωρίων


Eγώ τα ξέρω όλα για τη μαμά μου
Οι μεγάλοι πιστεύουν ότι ξέρουν τα πάντα. Ο μικρός πρωταγωνιστής όμως είναι σίγουρος ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα και δηλώνει αποφασισμένος να μοιραστεί με τους αναγνώστες τις γνώσεις του για τις δασκάλες και τις μαμάδες. Αν θέλουμε λοιπόν να μάθουμε την αλήθεια, καλό θα ήταν να τον ακούσουμε. Μια πρωτότυπη χιουμοριστική σειρά, με ωραία εικονογράφηση, για το πώς βλέπουν τα παιδιά τον κόσμο και τα πρόσωπα που αποτελούν τα σημεία αναφοράς της ζωής τους.
Συγγραφέας: Ναταλί Ντελεμπάρ
Εικονογράφηση: Ορελί Μπλανς
Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Μανούλα πόσο μ' αγαπάς;
Η Πολυξένη Βάκκου μας ταξιδεύει στον πολύχρωμο κόσμο των αισθημάτων μέσα από ένα βιβλίο έκπληξη με πρωτότυπη εικονογράφηση-κολάζ που θα ενθουσιάσει τα παιδιά!
Στα παιδιά αρέσουν πολύ οι ερωτήσεις, ίσως γιατί μέσα απ’ αυτές μαθαίνουν τον κόσμο… Όμως πολλές φορές στους μεγάλους λείπουν τα κατάλληλα λόγια για να απαντήσουν. Στο βιβλίο αυτό προτείνονται μερικές πρωτότυπες απαντήσεις που ζωντανεύουν μέσα από εικόνες-κολάζ «πασπαλισμένες» με αγάπη, τρυφερότητα και ευαισθησία...
Πώς μπορεί ένα παιδί να κατανοήσει την αγάπη της μάνας και πώς μπορεί η μάνα να περιγράψει στο παιδί της τα συναισθήματά της; Η «αγάπη», η «αγκαλιά» και το «χαμόγελο» αποκτούν νέα διάσταση μέσα από τις απαντήσεις που δίνονται στις σελίδες του βιβλίου, οι οποίες κεντρίζουν τη φαντασία των παιδιών και τα ταξιδεύουν σε έναν κόσμο γεμάτο μητρική ζεστασιά
Συγγραφέας - Εικονογράφος: Πολυξένη Βάκου - Σαλωνίδου
Εκδόσεις: Άθως

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Σ΄αγαπώ καρδιά μου και με ένα τραγούδι θα στο πω...

Μια εξαιρετικά τρυφερή ιστορία, δυο παράλληλοι μονόλογοι, ένα σ’ αγαπώ και ένα ευχαριστώ, αυτό της μητέρας και εκείνο της κόρης, που με ευαισθησία και λυρισμό, περιγράφουν σαν σε μυστική εξομολόγηση, τα αισθήματα αγάπης, που τρέφουν η μία για την άλλη.

Η συγκίνηση της πρώτης αγκαλιάς, η φροντίδα για το μεγάλωμα, η αγωνία, η χαρά, η αφοσίωση, οι προσδοκίες και η περηφάνια για το παιδί που μεγαλώνει και απλώνει τα φτερά του να κυνηγήσει τα δικά του όνειρα.

Το καταφύγιο, η αγκαλιά, ο συμπαραστάτης, ο οδηγός, η κινητήριος δύναμη, ο άγρυπνος φρουρός, ό,τι είναι η μητέρα για το παιδί, όλα όσα αυτό νιώθει, ζωγραφισμένα με τα πιο όμορφα κόκκινα και ροζ και πράσινα και γαλάζια χρώματα. Ζωγραφισμένα με φως, λουσμένα στην αγάπη…
Μια πορεία ζωής σε λίγες σελίδες, ένα ταξίδι με πλοίο την αγάπη και τον αέρα της απαντοχής να φουσκώνει τα πανιά του…

Συυγραφέας: Νανίνα Ρόδου
Εικονογράφηση: Κατερίνα Βάγια
Εκδόσεις: Λιβάνη


Τα νανουρίσματα της Μαρίας Κρητικού, είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο με νανουρίσματα, στο πνεύμα και το ύφος των παραδοσιακών νανουρισμάτων, αυτών που και οι γιαγιάδες μας, μας τραγουδούσαν.
Η πολύ όμορφη, τρυφερή γραφή και η χρήση των παραδοσιακών  συμβόλων των νανουρισμάτων, έρχεται σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αντίθεση με την πολύ σύγχρονη, ηλεκτρονική εικονογράφηση του βιβλίου και δημιουργούν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.
 Νομίζω ότι αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που κάνει τόσο ξεχωριστό αυτό το βιβλίο.

Διαβάζεις φερ’ ειπείν:   «Νανούρισμα θα πω γλυκό, να μοιάζει με σεντόνι. Σαν χάδι να το σκεπαστείς, σαν μέλι να το νοιώσεις. Σαν άγγελος να κοιμηθείς και σαν μικρό πουλάκι….» και στην αντίστοιχη εικόνα, βλέπεις ένα καθ΄όλα σύγχρονο κοριτσάκι να κοιμάται και από το ανοιχτό παράθυρο του δωματίου του, αντικρίζεις την εικόνα μιας μοντέρνας μεγαλούπολης με τους ουρανοξύστες και τα αυτοκίνητά της.  

Αλόγα και βασιλιάδες, μυρωδικά και άγγελοι, λουλούδια και προικιά, θάλασσες και φεγγάρια, η Πόλη και η Βενετιά, νεράιδες και ευχές, όλα συνδυάζονται μαγικά, σε μια ονειρική εικονογράφηση, που μοιάζει τρυφερό φιλί του χθες στο μάγουλο του σήμερα…. έτσι για καληνύχτα. 

Συγραφέας: Μαρία Κρητικού
Εικόνες: Αλεξία Οθωναίου
Εκδόσεις: Τετράγωνο

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Βιβλία αφιερωμένα στις μητέρες...

Μα τι κάνεις όλη μέρα; Όσα κάνουν οι μητέρες και φαίνονται ασήμαντα  
Συγγραφέας: Stadlen, Naomi
Εκδοτικός Οίκος: ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ

Αν είστε μητέρα και αισθάνεστε καμιά φορά - ότι δεν καταλαβαίνει κανείς τι κάνετε όλη μέρα - ότι συντρίβεστε από τα αισθήματά σας για το μωρό σας - ότι είστε συνέχεια κουρασμένη - ότι τίποτε δεν σας είχε προετοιμάσει για τη μητρότητα - ότι δεν είστε σίγουρη τι θέλει το μωρό σας - ότι τα βάζετε με τον σύντροφό σας. Αυτό το ξεχωριστό βιβλίο θα σας φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο και θα σας κάνει να νιώσετε σιγουριά. Η Ναόμι Στάντλεν, μετά από δουλειά πολλών χρόνων με άλλες μητέρες διαφόρων ηλικιών και νοοτροπιών, περιγράφει με μοναδικό τρόπο τη μητρότητα. Εξερευνά τις εμπειρίες τους για να αποκαλύψει τι κάνουν όταν όλοι οι άλλοι νομίζουν ότι δεν κάνουν τίποτε σημαντικό



Υπάρχουν καλές μητέρες;
Συγγραφέας: Maschino, Maurice T.
Εκδοτικός Οίκος: ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗΣ

Σε μια γυναίκα που τον ρωτούσε πώς να αναθρέψει καλά το παιδί της, ο Φρόυντ απάντησε: "Κάντε ό,τι νομίζετε αλλά, ό,τι και να κάνετε, δε θα είναι σωστό". Ότι οι περισσότερες μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους, είναι βέβαιο. Ότι τα 'γαπούν όμως με μια γενναιόδωρη και φωτισμένη αγάπη, είναι λιγότερο βέβαιο. Γιατί, αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα, η μητρική αγάπη δεν είναι πάντα ευεργετική. Η μητρική αγάπη, που την ύμνησαν ποιητές, μουσικοί και ζωγράφοι από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας, δεν είναι, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, μόνο ένα ειδυλλιακό τοπίο αλλά είναι επίσης γεμάτη συγκρούσεις, δυσκολίες και προβλήματα -και πολύ περισσότερο στον κόσμο μας που αλλάζει. Πώς μπορεί η σύγχρονη γυναίκα να γίνει καλή μητέρα; Πώς πρέπει μια μητέρα ν' αγαπάει το παιδί της ώστε να το κάνει ένα άτομο ισορροπημένο, ελεύθερο και υπεύθυνο; Στη διάρκεια της έρευνας που έκανε ο Μ.Τ. Μασκινό συνομιλώντας και με παιδίατρους, ψυχολόγους και ψυχαναλυτές, εναλλάσονται κομμάτια ζωής, μαρτυρίες, σκέψεις και αναλύσεις και σκιαγραφείται ένας πολύ εντυπωσιακός πίνακας για τις μητέρες και τη μητρότητα.


ΠΟΙΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΠΟΙΟΝ
Μια ψυχαναλυτική ανίχνευση των αλληλεπιδράσεων
Συγγραφέας: ΤΡΥΦΩΝ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ
Εκδόσεις: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Η αλληλεπίδραση παιδιού-μητέρας έχει μελετηθεί πολύ περισσότερο από την πλευρά της επίδρασης που ασκεί η μητέρα προς το παιδί και λιγότερο από εκείνη του παιδιού προς τη μητέρα και γενικότερα προς το περιβάλλον.
Το βιβλίο του Τρύφωνα Ζαχαριάδη εξετάζει μέσα από μια ψυχαναλυτική οπτική τις ποικίλες αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των γονέων και των παιδιών.
Συγκεκριμένα, αποκαλύπτει σταδιακά με ποιους τρόπους η οικογενειακή αυτή αλληλόδραση επηρεάζει την κοινωνική, την εργασιακή αλλά και την ερωτική ζωή των μελλοντικών ενηλίκων. Με επιστημονικό λόγο και συχνά με βιωματική γραφή, ο συγγραφέας προσφέρει πλήθος παραστατικών κλινικών παραδειγμάτων που συμβάλλουν απλόχερα στην ολοκληρωμένη πληροφόρηση σχετικά με το "οικογενειακό δράμα", το οποίο όλοι έχουμε ξεδιπλώσει στην προσωπική μας διαδρομή.
Τα κεφάλαια του βιβλίου παρέχουν διεισδυτικές προσεγγίσεις και μια πρωτότυπη ματιά στη συναισθηματική εκπαίδευση που υφίσταται το βρέφος, καθώς και στη συμπεριφορά αναπαραγωγής της στην ενήλικη ζωή.
Ο συγγραφέας μελετά τους χίλιους τρόπους, καλούς και κακούς, φυσιολογικούς και νοσηρούς, με τους οποίους συνεχίζεται η αλληλεπίδραση μέχρι την ενηλικίωση -και ακόμη πιο πέρα-, και παρουσιάζει τα αποτελέσματά της στην ψυχική ζωή του παιδιού και του γονέα. Ποιος, λοιπόν, εκπαιδεύει συναισθηματικά ποιον;

ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ
Συγγραφέας: ΡΑΟΥΝΤΑ ΖΑΜΙΣ
Εκδόσεις: ΑΓΚΥΡΑ

Δυο φίλες, δυο γυναίκες, δυο μητέρες... η Βιολέτα και η Κλόντια, μαθαίνουν ταυτόχρονα πως περιμένουν παιδί. Μέσα από σαράντα γράμματα, μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας, φανερώνεται λίγο λίγο η αποκάλυψη του να "γίνεσαι μητέρα". Μια αλληλογραφία για να μιλήσουν η μια στην άλλη για τα αισθήματά τους, για το γάμο τους, για τα παιδικά τους χρόνια, για τη ζωή τους ως γυναίκες. Γιατί, το να είσαι μητέρα είναι ταυτόχρονα μια στιγμή υπέροχη και μια επανάσταση, με τα συνακόλουθά της, τον φόβο, την αναστάτωση και την ευτυχία. Aυτά τα γράμματα θ' αποτελέσουν τον αντίλαλο των ελπίδων και των ανησυχιών όλων των γυναικών που μοιράζονται την πιο ωραία ανθρώπινη εμπειρία.

ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΟΡH
Συγγραφέας: ΖΑΡΟΚΩΣΤΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Εκδόσεις: ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

Υπάρχουν αγάπες που πιάνουν όλο το χώρο και δεν αφήνουν ανάσα για τίποτε άλλο. Επτά ιστορίες μιλάνε γι' αυτή την πολύπαθη και πολυτραγουδισμένη σχέση. Μητέρα και κόρη: σχέσεις στοργής και εχθρότητας. Ως τη νίκη της μιας πάνω στην άλλη. Ως τη συμφιλίωση. Ως την τελευταία πνοή.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

Πετάνε τα δέντρα μαμά;

"Το δέντρο που είχε φτερά", το αγόρασα πιο πολύ από περιέργεια, να δω πως γίνεται ένα δέντρο να πετάει. “Πετάνε τα δέντρα μαμά;” με είχε ρωτήσει λίγο καιρό πριν ανακαλύψω το βιβλίο η κόρη μου. Της απάντησα ότι “όχι, τα δέντρα δεν πετάνε σαν τα αληθινά πουλιά, αλλά μπορούν να ριζώσουν γερά, να μεγαλώσουν, να ψηλώσουν και με αυτό τον τρόπο να δουν τον κόσμο από ψηλά”. Όποτε η περιέργεια μου να διαβάσω αυτή την ιστορία, έγινε διπλή. Είχα άραγε απαντήσει “σωστά”;

Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντας το βιβλίο, είδα ότι η ιστορία, δεν απέχει πολύ από την απάντηση που της έδωσα. Το δέντρο της ιστορίας μας, δεν πέταξε με τα δικά του φτερά. Πέταξε μεταφορικά. Πέταξε με τα φτερά του μικρού πουλιού που φώλιασε στα κλαδιά του, είδε τον κόσμο με τα δικά του μάτια και άκουσε τις δικές του περιπέτειες. Και ναι, έμαθε όσα ένα δέντρο μόνο του δεν μπορεί να γνωρίσει. Έμαθε πως η αγάπη και η φιλία δεν μετρώνται με την απόσταση ή την εγγύτητα. Έμαθε πόσο όμορφο είναι να έχεις κάποιον να περιμένεις, κάποιον να μοιραστείς τα όνειρά σου. 
Μα και το μικρό αποδημητικό πουλί, κόντρα στη φύση του, ρίζωσε με κάποιο τρόπο. Πέρασε ένα ολόκληρο σκληρό χειμώνα στη φιλόξενη αγκαλιά του δέντρου και έμαθε από τη σταθερότητα και την αμετακίνητη αγάπη του, ότι η φιλία και η εμπιστοσύνη δεν εξαρτάται από την ομοιότητα του είδους, αλλά από την ομοιότητα της ψυχής. Έμαθε, ότι ίσως κάποιος που καθόλου δεν σου μοιάζει, να  είναι εκεί για σένα, όταν "οι όμοιοι" σου, φεύγουν μακριά.
Τελικά οι δυο φίλοι και μαζί τους κι εμείς, μάθαμε ότι η δύναμη της αγάπης είναι έτοιμη για τα πιο μεγάλα θαύματα, κόντρα σε κάθε νόμο και κάθε δυσκολία. 

“Το δέντρο που είχε φτερά” είναι μια πολύ τρυφερή και λυρική ιστορία, που με το αναπάντεχο τέλος της, συγκινεί πραγματικά τους μικρούς, μα νομίζω περισσότερο τους μεγάλους αναγνώστες της.

Συγγραφέας: Δαρλάση Αγγελική
Εικονογράφος: Σαμαρτζή Ίρις
Εκδότης: Παπαδόπουλος
Ηλικίες: Από 8