Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Μαθαίνουμε την αξία των χρημάτων

Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης
Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης γιορτάζεται εδώ και 81 χρόνια την 31η Οκτωβρίου κάθε χρόνου, σε ανάμνηση της ίδρυσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων στο Μιλάνο στις 31 Οκτωβρίου 1924. «Η αποταμίευση συμβάλλει στο ατομικό και γενικό καλό» είναι το πνεύμα που διέπει την Ημέρα.
http://www.sansimera.gr/


ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ
Συγγραφέας: ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ  
Σειρά: Για να ζήσουμε μαζί
Μετάφραση: Αριάδνη Μοσχονά
Εκδόσεις Κέδρος

- Τι σημαίνει χρειάζομαι; Τι σημαίνει θέλω;
-Μπορώ να τα έχω όλα;
- Έχουν όλα τα πράγματα τιμή;


Τα χρήματα δεν είναι για να τα σπαταλάμε
Σοφία Τακάογλου
Εικονογράφος: Σπύρος Κόντης
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Σελίδες: 48
Ένα νέο βιβλίο στη σειρά Βιβλίων Συμπεριφοράς 3-6, που έχει ως στόχο να διδάξει στα παιδιά την αξία του χρήματος και τη σωστή διαχείρισή του.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Ο Βασιλιάς των Ονείρων

Αν αναρωτηθήκατε ποτέ πώς γεννιούνται τα όνειρα, αλλά και οι εφιάλτες και πως κάποιες φορές ο ύπνος μας είναι λευκός από όνειρα, η απάντηση βρίσκεται σε αυτό το πολύ γλυκό παραμύθι. Στο ύφος των παραδοσιακών παραμυθιών, αυτή η βραβευμένη ιστορία μας ξεναγεί στην Ονειρούπολη, εκεί που ζουν τα μικρά φτερωτά όνειρα. Αυτά που κάθε βράδυ γεμίζουν τα τάσια τους με λογής-λογής "καλούδια", που τρέχουν άφθονα από τη μαγική βρύση του βασιλιά των Ονείρων: επιθυμίες, συναισθήματα, λογισμοί... Όλα όσα οι άνθρωποι αγαπούν, καρτερούν και φαντάζονται,όλα είναι εκεί έτοιμα να τους χαρισθούν μέσα στο όνειρο.
Μέχρι που ο Μαύρος Καβαλάρης κάνει την εμφάνιση του... Και από τότε, τα όνειρα μάς ποτίζουν είτε το γλυκό νερό της βρύσης ή το μαύρο νερό που σταλάζει  στη βρύση από την καρδιά του Καβαλάρη. Η μάχη δεν κρίθηκε ακόμα....
Μέσα από την πάλη του Βασιλιά των ονείρων και του Μαύρου Καβαλάρη, τα παιδιά κατανοούν πώς ο κόσμος δεν είναι μονοσήμαντος.

Συγγραφέας: Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη
Εικονογράφηση: Λιάνα Δενεζάκη
Εκδόσεις: Άγκυρα

 

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

O Ιπποπότης και η Νεραϊγελάδα

O Ιπποπότης και η Νεραϊγελάδα είναι ένα βιβλίο "που ταιριάζει τα αταίριαστα. Μια ιστορία που τα "βάζει" με έννοιες όπως η ταυτότητα και η διαφορετικότητα. Μια ιστορία που δεν φοβάται τις διασταυρώσεις και τις επιμειξίες..."
Ο Ιπποπότης είναι ένας ιπποπόταμος διαφορετικός από τους άλλους, μιας και φοράει πανοπλία.
Μη μπορώντας να ακολουθήσει την "κανονική" ζωή των ιπποπόταμων, ξεκινά να αναζητεί την νεράιδα που θα είναι ικανή να τον απαλλάξει από την πανοπλία του.
Στο δρόμο του συναντά μια σειρά από περίεργα πλάσματα, που προσπαθούν να τον πείσουν ότι δεν υπάρχουν πια νεράιδες. Ο Iπποπότης με πείσμα και θέληση θα συνεχίσει να ψάχνει, ώσπου στο τέλος θα συναντήσει τη Νεραϊγελάδα, που ίσως να μην μοιάζει με την νεράιδα των ονείρων του, αλλά είναι η δική του νεράιδα, που τον αγαπά όπως είναι, τον κάνει να γελά και είναι έτοιμη να τον ακολουθήσει στα πέρατα του κόσμου.
Μέσα από το ταξίδι του Ιπποπότη, το παιδί μαθαίνει ότι στο δρόμο της ζωής του μπορεί να συναντήσει πολλά, διαφορετικά και παράξενα πλάσματα, που όμως δεν είναι στα αλήθεια περισσότερο παράξενα από ότι ίσως και το ίδιο μοιάζει στα δικά στους μάτια. Μα πάνω από όλα μαθαίνει ότι δεν είναι τα όνειρα που μας εγκαταλείπουν, αλλά εμείς που δεν τα αναζητούμε πια.
Η εικονογράφηση είναι υπέροχη, συναγωνίζεται σε φαντασία και έμπνευση το κείμενο, με μια μοναδική παιδικότητα και μια γλυκιά μελαγχολία και ντροπαλότητα να τη χαρακτηρίζει.

Συγγραφέας: Νίκος Παναγιωτόπουλος
Εικονογράφος: Βασίλης Παπατσαρούχας
Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Δυο παπούτσια με καρότσι

Ο Νικόλας Ανδρικόπουλος, είναι από τους πολύ αγαπημένους μου εικονογράφους. Και σε αυτό το βιβλίο υπογράφει και την εικονογράφηση και το κείμενο. Ο ήρωας της ιστορίας, ο κύριος Λάζαρος Εαυτούλης, ζει ανέμελος στην υπέροχη χώρα του «Τιμενοιαζειεμένα». Μια μέρα, παρκάρει "για λίγο" βέβαια, το αυτοκίνητό του μπροστά σε μια ράμπα, προκειμένου να μπει σε ένα κατάστημα και να αγοράσει καινούργια παπούτσια. Το "λίγο" βέβαια έγινε πολύ, αλλά "τιμενοιαζειεμένα που κάποιοι πρέπει να κινηθούν με καροτσάκι, εγώ έχω τα ποδαράκια μου και είμαι μια χαρά", σκέφτεται ο κύριος Λάζαρος. Καθώς όμως βγαίνει από το κατάστημα, «θες οι σόλες των καινούργιων παπουτσιών του, θες η χαρά του, θες η βιασύνη του, θες οι λείες πλάκες του πεζοδρομίου, τον έκαναν να γλιστρήσει σε μία πτώση που φαινόταν ατελείωτη, σχεδόν εφιαλτική…» Όταν τελικά προσγειώνεται θα βρεθεί στο πιο παράξενο μέρος που είχε δει ποτέ: στην «Τροχήλατη Δημοκρατία του Μπορώ»! Εκεί δεν υπήρχαν ούτε πεζοδρόμια, ούτε αυτοκίνητα, ούτε θόρυβος, και οι άνθρωποι ήταν ήρεμοι και χαμογελαστοί, μόνο που κυκλοφορούσαν όλοι... σε καροτσάκια!
Ο κύριος Λάζαρος θα καταλάβει, πως είναι να μην μπορείς να πας εκεί που θέλεις, και πως ο όρος "κανονικότητα" είναι κάτι πολύ σχετικό τελικά! Θα καταλάβει πως είναι να ζεις μέσα σε ένα κόσμο που δεν έχει φτιαχτεί και για σένα και πόσο ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, είναι το θεμέλιο κάθε "Δημοκρατίας των Όλων". Το βιβλίο ο συγγραφέας το αφιερώνει σε όσους αναζητούν τρόπο,
γιατί τους εμποδίζουν, να πάνε απέναντι, να πάνε πάρα πέρα, να πάνε αλλού…

Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Ο Πέτρος και το φεγγάρι

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι το βιβλίο αυτό έχει υπέροχη εικονογράφηση. Καταφέρνει πολύ όμορφα να απεικονίσει το πόσο μικρούλι αισθάνεται ένα παιδί, μέσα στο μεγάααααλο κόσμο. Κι όμως, πόσο μεγάλα όνειρα μπορεί να κάνει ένα μικρό παιδάκι...

Ο Πέτρος και το φεγγάρι, είναι ένα βιβλίο για τα όνειρα, για την αγάπη, την αλληλεγγύη, την αναγνώριση, την προσφορά, την αναζήτηση, την πίστη, το ταξίδι...

Ένα βιβλίο που μας φανερώνει, ότι σημασία δεν έχει το πόσο "μεγάλος" ή "μικρός" είσαι, ίσως ούτε οι αντικειμενικές συνθήκες, αλλά αν έχεις δίπλα σου ανθρώπους να σε αγαπούν και να μοιράζονται, αν όχι το ίδιο όνειρο, πάντως σίγουρα την επιθυμία σου να το κατορθώσεις, και αν εσύ ο ίδιος μπορείς να βρεις το κουράγιο να το κυνηγήσεις μέχρι το τέλος.

Και μπορεί να χρειαστεί να πάς πολύ μακριά κυνηγώντας το όνειρό σου. Αλλά "η γη είναι στρογγυλή και από ένα σημείο και μετά, όσο πιο μακριά πηγαίνεις, τόσο πιο κοντά έρχεσαι"...Ίσως δεν γίνεται αλλιώς....Πάντα εκεί θα επιστρέφουμε, όπου βρήκαμε αγάπη, εμπιστοσύνη και χέρια απλωμένα...Και αν με πίστη στο όνειρο μας, αφεθούμε σε αυτά, μπορούν να μας βοηθήσουν να το φτάσουμε τελικά. Δεν θα το βρουν για εμάς, όμως θα είναι εκεί, να μας περιμένουν, να μας σηκώσουν στους ώμους τους, να πανηγυρίσουν στη χαρά μας. Η νίκη μας θα είναι και δική τους νίκη, με ένα τρόπο. Μόνο να μην ξεχάσουμε να τους πούμε ευχαριστώ...τότε....

Συγγραφέας  : Brière - Haquet Alice
Εικονογράφος  : Chauffrey Célia
Διασκευαστής  : Μπαχτσεβάνης Θεόφιλος
Εκδότης  : Νεφέλη
Έτος έκδοσης  :  2010

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Εφτά ορφανά μολύβια... εφτά ιστορίες

Αυτό το βιβλίο είναι ένα από τα πολύ αγαπημένα μου. Εφτά ορφανά μολύβια, διηγούνται εφτά ιστορίες, γεμάτες μαγεία, ευαισθησία, φως...
Επισκέψεις πανάρχαιων δέντρων, σαν συνομιλία με το θεό της μοναξιάς.
Μια ολοκόκκινη βροχή από κεράσια κι ένα βάζο γεμάτο από τα μαγικά κουκούτσια των παιδικών μας χρόνων. Όνειρα του ξύπνιου που είναι ομορφότερα από εκείνα του ύπνου αν έχεις μάτια να τα δεις.
Ένας βιολιστής που κάνει τον ουρανό να μυρίζει μοναξιά και γλυκάνισο και ένας σκύλος που λύθηκε από τα δεσμά της άδικης αγάπης. Μια γάτα που λατρεύει το μαγικό χoρό των λέξεων στο χαρτί και ένας συγγραφέας, θεραπευτής πληγωμένων μολυβιών. Εξίσου μαγευτική είναι και η εικονογράφηση του βιβλίου, ονειροπόλα και ταξιδιάρικη.
Εφτά ιστορίες, σαν κομμάτια σπασμένων ονείρων, που ο άνεμος μας ψιθυρίζει στο αυτί....

Συγγραφέας: Φωτεινή Φραγκούλη
Εικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη
Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα