Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Ο μπαμπάς μου, ο καλός, μεγάλος γκρίζος λύκος.


"Θέλεις να μείνεις μαζί μου; Θα σε φροντίσω και θα σε προσέχω.Θα σε προστατεύω και θα σ' αγαπάω σαν παιδί μου.Εσύ κι εγώ θα γίνουμε οικογένεια. (...)Θα σε κρατήσω κοντά μου και θα σε μάθω όλα όσα ξέρω και όλα όσα πρέπει να ξέρεις για να ζεις σωστά.
Έτσι από τη μέρα εκείνη  ο Μεγάλος Γκρίζος Λύκος του δάσους πήρε κοντά του τον μικρό σκύλο Τιραμισού."
Και κάπως έτσι ο Τιραμισού, ένα μικρό κοκεράκι, απέκτησε οικογένεια.
Τι κι αν δεν ήταν ο μπαμπάς του κι αυτός σκύλος; Τι κι αν δεν είχαν τα ίδια μυτερά αυτιά ή την ίδια φουντωτή ουρά. Είχαν πολλή χαρά που βρήκαν ο ένας τον άλλο. Και πολλή εμπιστοσύνη να γεμίζει τις μέρες τους. Και πολλή αγάπη να μοιραστούν στις ζωές τους.
Μια πολύ όμορφη ιστορία, κόντρα στα στερεότυπα, που θέλει ένα μπαμπά, να μπορεί να είναι και μπαμπάς και μαμά για το μικρό του. Να μπορεί μόνος του να φροντίσει το πλασματάκι αυτό, που με ελεύθερη βούληση πήρε υπό την προστασία του. Ένα μπαμπά ικανό και έτοιμο για όλα.
Γιατί αυτό που τελικά κάνει κάποιον αληθινό γονιό, είναι η ανάγκη να προσφέρει και να μοιραστεί αγάπη.Και ο μπαμπάς Λύκος "ήταν αποφασισμένος να κάνει τον Τιραμισού, το πιο ευτυχισμένο μικρό στον κόσμο του δάσους και ολόκληρου του βουνού".  Και έναν τέτοιο μπαμπά δεν τον σταματάει τίποτα!

Συγγραφέας:Φράνση Σταθάτου
Εικονογράφος:Χρήστος Δήμος
Εκδόσεις: Άγκυρα.


Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Πριγκιπικά γενέθλια


Η Ιωάννα Μπαμπέτα, έχει σίγουρα το δικό της τρόπο να βλέπει και να λέει τα πράγματα. Και με τον ίδιο ξεχωριστό τρόπο, μας διηγείται και την ιστορία του μικρού Πρίγκιπα -όχι εκείνου που έπεσε από τον ουρανό- του άλλου, που βρέθηκε σε ένα καλάθι στο σπίτι ενός ζευγαριού που αγαπιόταν πολύ, αλλά δεν μπορούσε να κάνει δικά του παιδιά.
Ο Πρίγκιπας λοιπόν έχει μια ευχή. Που όμως, "έγκυρες πηγές" του λένε, πως δεν θα γίνει πραγματικότητα, αν δεν την κάνει ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων του. Τι θα γίνει τώρα, που κανείς δεν ξέρει πότε ακριβώς είναι αυτή η μέρα;
Μια πολύ τρυφερή και αστεία ιστορία, για μια ξεχωριστή οικογένεια, που
κι αν δεν τη δένει το κοινό αίμα, τη δένει η ουσιαστική αγάπη, η περίσσεια υπομονή,
και το ειλικρινές ενδιαφέρον του ενός για τον άλλο.
Μια ιστορία που αποδεικνύει  ότι ακολουθώντας την καρδιά μας, βρίσκουμε πάντα το δρόμο για την καρδιά του άλλου και πως το σπουδαιότερο δώρο που μπορεί να δεχθεί και να χαρίσει κάποιος,  είναι το δώρο της  αγάπης.

Συγγραφέας: Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια
Εκδόσεις: Μεταίχμιο.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Οι νταήδες του βυθού και ο Ρομπέν των θαλασσών.

Το βιβλίο της Γ.Αλεξάνδρου, "Οι νταήδες του βυθού και ο Ρομπέν των θαλασσών", δεν είναι μόνο ένα πολύ όμορφο και καλογραμμένο βιβλίο. Είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια γονιών και εκπαιδευτικών για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο εκφοβισμού.
Μεταφέροντας στον κόσμο του βυθού, το πρόβλημα που πολλά παιδιά βιώνουν στην καθημερινότητα τους, τα βοηθά να δουν αυτό που τους συμβαίνει σαν τρίτοι, να μιλήσουν για αυτό και να ξεπεράσουν το φόβο τους.
Η γνωστή σε πολλά παιδιά ιστορία των νταήδων του σχολείου, που τα βάζουν με τους μικρούς, τους αδύναμους, τους διαφορετικούς, προσπαθώντας να κρύψουν τις δικές τους αδυναμίες, αποτυπώνεται στο βιβλίο με πολύ γλαφυρό τρόπο.
Ο Ιερεμίας το θύμα τους, με κόπο, πείσμα και σωστή καθοδήγηση, καταφέρνει να ξεπεράσει το φόβο και τη ντροπή, να πιστέψει στον εαυτό του και να γίνει Ο Ρομπέν των βυθών. Καταφέρνει να αποδεχτεί τον εαυτό του για αυτό που είναι και να γίνει έμπνευση και για άλλα μικρά και αδύναμα ψάρια να ορθώσουν το ανάστημα τους, στη συμμορία των Κοφτερών Χαμόγελων.
Θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα την αξία του παραρτήματος του βιβλίου.
Το παιδί που διαβάζει το βιβλίο, είτε βρίσκεται στη θέση του θύματος, είτε του θύτη, θα βρει εκεί τα ερεθίσματα που θα το προβληματίσουν και θα το κάνουν να δει τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία. 
Παράλληλα το παράρτημα προσφέρει τα κατάλληλα εργαλεία  συμβουλές και τεχνικές σε εκπαιδευτικούς να δουλέψουν στις τάξεις τους το θέμα της βίας. Παρέχοντας εναλλακτικές προτάσεις δραματοποίησης της ιστορίας, βοηθά ώστε μέσω της ανάληψης ρόλων από τα παιδιά να καλλιεργηθεί η ενσυναίσθηση και η κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Σπάνια ένα παιδικό βιβλίο μπορεί τόσο εύστοχα, να παρέχει χειροπιαστή βοήθεια σε ένα τόσο πρακτικό και καθημερινό πρόβλημα, όπως αυτό της ενδοσχολικής βίας.
Έχοντας παρακολουθήσει την εξαιρετική δραματοποίηση της ιστορίας από την ίδια τη συγγραφέα, θα ήταν πράγματι ευχής έργο, αν το βιβλίο της Γ.Αλεξάνδου είχε την ευκαιρία να παρουσιαστεί σε το δυνατόν περισσότερα σχολεία της χώρας και μάλιστα στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, πριν η βία προλάβει να ριζώσει και να δρέψει καρπούς.

ΥΓ Την δραματοποιημένη παρουσίαση του βιβλίου, εκτός από τις πολύ πετυχημένες κούκλες και το υποκριτικό ταλέντο της συγγραφέως, συνοδεύουν ιδανικά, υπέροχα τραγούδια και μουσικές. Μακάρι σε μια επόμενη έκδοση να συμπεριληφθούν σε ένα CD.

Συγγραφέας: Γιώτα Αλεξάνδρου
Εικονογράφος: Κατερίνα Βερούτσου
Εκδόσεις: Susaeta



Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο


Να μια πόλη που θα ήθελα να ζω!
Μια πόλη που μοιάζει με τις άλλες....λες....μέχρι να της ρίξεις μια πιο προσεκτική ματιά.
Δρόμοι που ξεδιπλώνονται σε σχέδια, αγάλματα που ξεκαρδίζονται στα γέλια όταν τα κοιτούν, συντριβάνια που χορεύουν, δέντρα που λένε παραμύθια,  πίνακες που αλλάζουν, ανάλογα με αυτόν που τους κοιτά και ένα μαγικό ταχυδρομείο που δεν ξεχνά τα γενέθλια κανενός.
Σε αυτή λοιπόν την πόλη, πήγε κάποτε ο πόλεμος με όλου του τα...αξεσουάρ: κανόνια, αεροπλάνα, τανκς, αλλά και στρατηγούς και σκληροτράχηλους κομάντος, έτοιμους για όλα...

Και τότε συνέβη η πιο περίεργη συνωμοσία στην ιστορία των πολέμων: δρόμοι, πλατείες, κτίρια και άνθρωποι, με μόνα τους "όπλα", το χιούμορ, τη σύμπνοια και την αγάπη για τον τόπο τους,κατάφεραν να στείλουν τον πόλεμο...διακοπές και να υποτάξουν τη δύναμη, στη χαρά της ζωής.

Ακολουθήστε λοιπόν κι εσείς την ξενάγηση στη πόλη, που όπως λέει και ο συγγραφέας, "πρέπει να χτίσουμε όλοι μέσα στο κεφάλι μας"
Καλή βόλτα!

Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Εικονογράφος:Μυρτώ Δεληβοριά
Εκδόσεις: Πατάκη


ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ - ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ
Βραβείο Εικονογράφησης ΕΒΓΕ
Βραβείο Λογοτεχνικού Περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ - Εικονογραφημένο Βιβλίο






Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Ο έρωτας μέσα από τα μάτια των παιδιών. Δυο βιβλία από τις εκδόσεις Μεταίχμιο



Ρεμπέκα Ντοτρεμέρ
Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ
Η ιστορία του μικρού Ερνέστου που είναι ερωτευμένος με τη Σαλώμη. Τι σημαίνει όμως αυτή η περίεργη λέξη «ερωτευμένος»; Ο έρωτας μέσα από τα μάτια των μικρών παιδιών, σ' ένα απίθανο βιβλίο με θεότρελους ήρωες και διασκεδαστικές ζωηρές εικόνες. Ένα παραμύθι που αγγίζει σε όλες του τις διαστάσεις, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, το «τρελό» συναίσθημα του έρωτα.



Ευγένιος Τριβιζάς
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΓΛΥΚΕΡΙΑ
Το πιο μελιστάλακτο παραμύθι όλων των εποχών! Ποτέ τόσο πολλές λιχουδιές δεν χώρεσαν μέσα στην ίδια ιστορία! Ένα βιβλίο γεμάτο καραμέλες, κουλουράκια, αμυγδαλωτά, μπακλαβαδάκια και πεντανόστιμα παγωτά. Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία γνωρίζονται ένα πρωί έξω από ένα ζαχαροπλαστείο και ανταλλάσσουν χαμόγελα, φιλάκια και ζαχαρωτά. Ο ρομαντικός περίπατος καταλήγει σε μία κουζίνα, όπου οι δύο ερωτευμένοι δεν κρατιούνται από τη χαρά τους και αποφασίζουν να κάνουν μια τρέλα που δεν έχει ξαναγίνει!


(σχολιασμός από τις εκδόσεις Μεταίχμιο)




 
     



Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Και τι θα πει σ' αγαπάω;


Δυο βιβλία παιδικά. Πιο πολύ δυο βιβλία για κείνους που κατέχουν την τέχνη, το μυστικό  την ευλογία, να μένουν πάντα παιδιά.
Δυο βιβλία για την αγάπη. Την αγάπη που είναι έρωτας, μα τον ξεπερνά.
Την αγάπη, τη μία και μοναδική, που έρχεται και σου σφραγίζει την ύπαρξη.
Αυτή τη ρομαντική αγάπη, που μάθαμε να την αναζητάμε μόνο στα παραμύθια.
Την αγάπη που δεν τελειώνει στο "ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα", μα συνεχίζει μέρα με τη μέρα και πέρα από τη ζήση τούτη, σε μια άλλη διάσταση.
Την αγάπη που τίποτα δεν ζητά και όλα τα προσφέρει. Την αγάπη που κόντρα στην συνήθεια και την μέριμνα της κάθε μέρας, ξέρει να ονειρεύεται, να υπομένει, να χαμογελά.
Την αγάπη που είναι έρωτας βαθύς και ωκεανός πίστης, γη ελπίδας και ουρανός χαράς, αγκαλιά συγνώμης και λιμάνι απαντοχής.
Αυτή την αγάπη, που τη ξεχάσαμε στο πάρε-δώσε εφήμερων ερώτων. Που τη παρατήσαμε να
να γερνά άσχημα σε σπίτια άδεια από ειλικρίνεια.  Που την εξοστρακίσαμε στη χώρα του ανέφικτου, έτσι για να έχουμε δικαιολογία, ότι δεν ζει ανάμεσα μας. Την δύσκολη αγάπη. Εκείνη που απαιτεί, να πλατύνεις, να ξεπεράσεις τον εαυτό σου για χάρη εκείνου που αγαπάς. Όχι γιατί ο άλλος στο ζητά, μα σαν δική σου αναπόδραστη ανάγκη. Αυτή την Αγάπη, που την ελπίζω για όλους μας.


Και τι θα πει σ'αγαπάω
Μια πολύ όμορφη, λιγόλογη αλλά πολύσοφη - επιτρέψτε μου τη λέξη -  ιστορία, σε σχέδια της ίδιας της Βασιλικής Νευροκοπλή. Μια ιστορία, σαν εκείνο το παιχνίδι που παίζαμε παιδιά, το "Σ' αγαπώ, σ'αγαπώ που με βάζεις". Ένας διάλογος ανάμεσα σε δυο ερωτευμένους, που ψάχνουν λόγια και χρώματα να μιλήσουν για την αγάπη τους. Και μιλούν και ζωγραφίζουν με τα λόγια τους μια σκάλα. Μια σκάλα που χέρι-χέρι ανεβαίνουν, μέχρι η αγάπη τους να ξεδιπλωθεί, μέχρι το "Σ'΄αγαπώ" να μην είναι κούφια λέξη, αλλά το μοναδικό και πολύτιμο εκείνο συναίσθημα που κάνει τα πάντα αποκτούν νόημα και ζωή.
Εκδόσεις Λιβάνη



Το μοναδικό φιλί
Η ιστορία ενός ζευγαριού, από εκείνα που λες πως συναντάς μόνο στα παραμύθια, μα που ζουν ανάμεσα μας, να έχεις μάτια να τα δεις. Μια ιστορία αγάπης που ξεπερνά τα στενά πλαίσια του έρωτα, που κάνει τους ανθρώπους, που τη βιώνουν, να βαθαίνουν, να πλαταίνουν, να χωρούν τον κόσμο στη ψυχή τους.
Μια αγάπη όχι χωρίς πόνο, όχι χωρίς κόπο, μα με μια θέληση αληθινή, που τους ταξίδεψε σαν σκαρί γερό στη θάλασσα της ζωής και τους πήρε μαζί στον ουρανό της ελπίδας, όπου όλα τα όνειρα κι όλες οι αγάπες συναντιούνται και σμίγουν σε μια αγκαλιά, σε ένα μοναδικό φιλί.

Συγγραφέας:Βασιλική Νευροκοπλή
Εικονογράφος: Σβετλίν
Εκδόσεις: Λιβάνη








Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Ένας απρόσμενος φίλος

Μια τρυφερή ιστορία για ένα βιβλίο και τη ξεχωριστή φιλία που δημιουργεί με ένα παιδί.
Ένα βιβλίο για χρόνια ξεχασμένο στο ράφι κάποιας βιβλιοθήκης, που βρίσκει ξανά τη χαρά και το νόημα της ύπαρξης του, στα χέρια ενός μικρού παιδιού. Γιατί τα βιβλία φτιάχτηκαν για να δαβάζονται, να νιώθουν τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής, το τρυφερό βλέμμα εκείνου που τα διαβάζει.Όμως τα βιβλία φτιάχτηκαν και για να δίνουν χαρά, να ζωντανεύουν τις λέξεις και τις εικόνες μέσα στο μυαλό μας, να εξάπτουν τη φαντασία μας. Τα βιβλία δεν τα διαβάζεις με τα μάτια, αλλά με την καρδιά. Και η καρδιά του μικρού παιδιού ήταν γεμάτη από τις λέξεις και τα χρώματα του αγαπημένου του βιβλίου, ακόμα και όταν δεν μπορούσε να το διαβάσει.
Μια ιστορία για την αμφίδρομη σχέση μεταξύ βιβλίου και αναγνώστη, για την δύναμη που μπορούμε να αντλήσουμε από ένα βιβλίο, για αυτή τη μοναδική φιλία που όταν δημιουργηθεί από τα μικρά μας χρόνια, μπορεί να μας συντροφεύει τρυφερά σε όλη μας τη ζωή.  Όσο για την εικονογράφηση, είναι πραγματικά μαγευτική!

Συγγραφέας: Βασίλης Κουτσιαρής, Γιάννης Διακομανώλης
Εικονογράφος: Ζωή Λάουρα
Εκδόσεις: Κόκκινη Κλωστή

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Ιπτάμενες σελίδες.

Ένα βιβλίο για τη δύναμη του βιβλίου, τη δύναμη της γνώσης και της αλήθειας.
Της αλήθειας που δεν γνωρίζει σύνορα. Της αλήθειας που μπορεί να γιατρέψει ή να τρομάξει.
Σελίδες ενός μαγικού βιβλίου, που παρασυρμένες από τον άνεμο της τύχης, θα πέσουν στα χέρια παιδιών και μεγάλων και θα αλλάξουν τις ζωές τους για πάντα. Θα δουν σε αυτές τις ανάγκες, το μέλλον,την ψυχή τους. Σελίδες ενός μαγικού βιβλίου που θα φέρει νέο νόημα στην ύπαρξη εκείνων που τις διαβάζουν και θα συμπληρώσει το παζλ της προσωπικής τους αναζήτησης. Ένα βιβλίο για ό,τι δεν ορίζουμε, αλλά και για ό,τι αφήνουμε να μας ορίσει. Για το τυχαίο που μας γίνεται μοίρα και τη μοίρα που μπορούμε να αλλάξουμε, αρκεί να το θελήσουμε. Για την ευθύνη του καθενός να στέκεται μπροστά στο θαύμα, με μάτια κλειστά ή καρδιά ορθάνοιχτη.Για την αλήθεια που δεν είναι ο καθένας έτοιμος να αποδεχτεί και να την κάνει αλήθεια του. Ιδιαίτερα σε ένα κόσμο που είχε /  έχει μάθει να ζει με μια επίπλαστη αίσθηση ευδαιμονίας, τελείως κενής και ανούσιας, οι σελίδες του βιβλίου, θα αποτελέσουν καταλυτική απειλή. Μα, μήπως πάντα η γνώση, δεν απειλεί ένα κόσμο που στηρίζεται στην άγνοια, την υποταγή, την προκατάληψη;

Το βιβλίο του Β.Παπαθεοδώρου, μου θύμισε το ρητό που λέει, ότι "δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, αλλά όπως είμαστε". Για αυτό οι  Ιπτάμενες σελίδες έχουν κάτι διαφορετικό να πουν στον καθένα. Γιατί με άλλα μάτια και άλλη καρδιά τις διαβάζει ο καθένας.
Ένα πραγματικά μαγικό βιβλίο για εφήβους,που αποδεικνύει ότι το "διάβασμα είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι, μια μεγάλη περιπέτεια που όλοι πρέπει να ζήσουμε".

Συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφηση: Πέτρος Μπουλούμπασης
Εκδόσεις: Καστανιώτη

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Πως η ηλιαχτίδα μπέρδεψε τα σακούλια του χρόνου


Ένα υπέροχο παραμύθι, μέσα στα πολλά, πολύ όμορφα του βιβλίου,
για τη μυγδαλιά που φέρνει την Άνοιξη μέσα στο χειμώνα και για τον Μάρτη, τον κακό παλουκοκάφτη, με το τσουχτερό του κρύο....
Μα καλά, τι έγινε και μπερδεύτηκαν έτσι τα πράγματα;

"(..) Η Τρελούτσικη σε όλο το δρόμο μουρμούριζε: "Το άσπρο (σακουλάκι με το τσουχτερό κρύο) του Χειμώνα, το ρόδινο (σακουλάκι με την ανθισμένη μυγδαλιά) της Άνοιξης..."
Αλλά, σαν έφτασε μπροστά στο κατώφλι του Χειμώνα θυμήθηκε...Ήταν μια ηλιαχτίδα που ήξερε τα διαστημόπλοια και τους δορυφόρους, τους κομήτες και τα αστέρια, αλλά δεν ήξερε τα χρώματα.  Ποιο ήταν το άσπρο σακούλι;
(...)Έκλεισε λοιπόν τα μάτια της και διάλεξε ένα στη τύχη!
Ήταν το ρόδινο σακούλι με την ανθισμένη μυγδαλιά!...
Το άλλο σακούλι το πήγε στην Άνοιξη. Η Άνοιξη έλειπε και η Τρελούτσικη το΄δωσε στο γιo της Άνοιξης, το Μάρτη. Ήταν το άσπρο σακούλι με το τσουχτερό κρύο!...
Λοιπόν δεν θα το πιστέψετε! O Χειμώνας χάρηκε πολύ που απόκτησε κι αυτός ένα ανθισμένο δέντρο. Δάκρυα κύλησαν από τα γαλανά του μάτια.
Ο Μάρτης χάρηκε πολύ που απόκτησε κι αυτός μια χούφτα τσουχτερό κρύο.
(...) Μονάχα ο μπαρμπα-Χρόνος μουρμούριζε θυμωμένος πως δεν είναι καθόλου σωστό ν'ανθίζει η μυγδαλιά μέσα στο χειμώνα και να τουρτουρίζει κανείς μέσα στην Άνοιξη.
Όμως όλος ο κόσμος είναι ευχαριστημένος έτσι ωραία που τα κατάφερε η Τρελούτσικη, κι εμείς, βέβαια, περισσότερο, αφού είμαστε φίλοι της."

Απόσπασμα από το βιβλίο "Τα μαγικά μολύβια"
της Ζωής Βαλάση, από τις εκδόσεις Κέδρος.