Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Αν κάθε μέρα...


"Σε μερικά χρόνια πράγματα πολλά και μεγάλα θα μπορώ, 
αν από σήμερα κάνω κάθε μέρα κάτι μικρό!"

Γιατί, όπως λέει ο συγγραφέας του βιβλίου, "η αποταμίευση δεν είναι μόνο νομίσματα που κάνουν γκλίνγκι γκλίνγκι σε κουμπαράδες. Eίναι η δύναμη που μας δίνει ο χρόνος να κάνουμε πράγματα μεγάλα & σημαντικά για τον εαυτό μας και για τους άλλους!"

Κι επειδή τίποτα δεν με βρίσκει περισσότερο σύμφωνη από αυτό, θα σας πρότεινα να διαβάσετε το βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου "Αν κάθε μέρα", το οποίο εκδόθηκε σε συνεργασία  με τη Eurobank και το οποίο μπορείτε να το βρείτε δωρεάν στον παρακάτω σύνδεσμο:
www.eurobank.gr/apotamiefsi

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Το τέρας έρχεται

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία που έχω διαβάσει και δεν εννοώ μόνο τα παιδικά. Και σίγουρα δεν πρόκειται για ένα "παιδικό" βιβλίο.Η ιστορία είναι καθηλωτική και πραγματεύεται ένα εξαιρετικά δύσκολο θέμα: την αποδοχή του θανάτου αγαπημένων προσώπων.  Το διάβασα απνευστί.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Κόνορ. Ένα δεκατριάχρονο αγόρι που ζει με την άρρωστη από καρκίνο μητέρα του. Ένα τέρας επισκέπτεται τον μικρό Κόνορ και ζητά επίμονα από αυτόν να του πει μια ιστορία. Την ιστορία που δεν είναι άλλη, από την αλήθεια που κρύβει μέσα του.Αυτή που κάθε βράδυ, από τότε που αρρώστησε η μητέρα του, στοιχειώνει τον ύπνο και κυρίως τη ζωή του.
Το τέρας θα δώσει χρόνο στον Κόνορ να βρει και να πει την αλήθεια του, διηγούμενο το ίδιο τρεις ιστορίες. Μέσα από αυτές, το τέρας προσπαθεί να οδηγήσει τον Κόνορ στην αυτογνωσία, πριν ο εφιάλτης του, το πραγματικό τέρας, αυτό που τρέμει ο Κόνορ, τον καταπιεί για πάντα.

Ο Κόνορ, θα ανέβει όλα τα σκαλιά μιας ηλεκτρισμένης συναισθηματικά κλίμακας, μέχρι να φτάσει στην αλήθεια. Θα πονέσει ψυχικά και σωματικά, θα βιώσει τον απόρριψη, τον οίκτο,το φόβο, την οδύνη, το θυμό.Θα χάσει τον εαυτό του για να μπορέσει να τον ξαναβρεί. Μέσα από τις τρεις ιστορίες που διηγείται το τέρας, συνειδητοποιούμαι κι εμείς μαζί με τον ήρωα, την πολυπλοκότητα του ανθρώπου,την έννοια του καλού και του κακού, τη φύση της πίστης, τη δύναμη της θέλησης και τον ορισμό του θάρρους.
Το βιβλίο έχει εξαιρετική εικονογράφηση. Όλα κινούνται στις αποχρώσεις του γκρι. Σαν τίποτα να μην είναι απολύτως ξεκάθαρο. Η ίδια η εικονογράφηση νομίζω υπαινίσσεται ότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες, στεγανές αλήθειες. Όλα γίνονται δίκοπο μαχαίρι. Κανένας και τίποτα δεν είναι εντελώς αθώο ή εντελώς ένοχο. Και την ίδια στιγμή, λέξεις και εικόνες επιτάσσουν μια έξοδο στο φως!
Η τελευταίες σελίδες του βιβλίου είναι σπαρακτικές.  
Θα τελειώσω με ένα σχόλιο της εφημερίδας ΝΥΤ από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
" Ένα δυνατό έργο τέχνης που με κάνει ν'αναρωτιέμαι: πόσο συχνά βρίσκει κανείς στο κατώφλι του κλεισμένο μέσα στο ίδιο πακέτο τον πόνο και το βάλσαμο που τον καταπραΰνει;"

Συγγραφέας: Patrick Ness
Εικονογράφος: Siobhan Dowd
Εκδόσεις: Πατάκη



Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Ο εχθρός

Ο εχθρός

Συγγραφέας: Νταβίντε Καλί
Εικονογράφος: Σερζ Μπλοκ
Εκδόσεις Πατάκη
Σε ένα έρημο πεδίο μάχης, μέσα σε δυο τρύπες υπάρχουν δυο στρατιώτες. Είναι εχθροί. Κάθε πρωί  ξυπνούν και πυροβολούν. Δεν έχουν δει ποτέ ο ένας τον άλλο. Νιώθουν, όμως, την ίδια μοναξιά και πείνα, την ίδια εξάντληση και ανάγκη να τελειώσει ο πόλεμος και να γυρίσουν στις οικογένειές τους.  Και έχουν την ίδια εικόνα ο ένας για τον άλλον. Έχει φροντίσει  η πολιτική προπαγάνδα γι’ αυτό. Σε ένα βιβλίο που τους έδωσαν μαζί με το όπλο, όταν άρχισε ο πόλεμος, λέει ότι ο εχθρός είναι «ένα θηρίο, που δε γνωρίζει τι σημαίνει συμπόνια», που σκοτώνει  γυναίκες και παιδιά και που πρέπει να τον σκοτώνουν πριν να τους σκοτώσει αυτός. Το βιβλίο είναι ίδιο, μόνο το πρόσωπο του εχθρού αλλάζει… Μια δυνατή, συγκινητική και, δυστυχώς, διαχρονική ιστορία για το μηχανισμό της προπαγάνδας που φανατίζει και εμπλέκει σε πόλεμο λαούς, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τα πολιτικά συμφέροντα ολίγων. Οι πόλεμοι γίνονται για τους ίδιους λόγους. Μόνο τα ονόματα και οι χρονολογίες αλλάζουν. Ο λόγος απλός, άμεσος, μεστός,  σε συνδυασμό με τη λιτή εικονογράφηση του σκίτσου, συγκλονίζει.
(παρουσίαση της συγγραφέως Γιώτας Αλεξάνδρου)


Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Όταν ξεχάστηκε η λέξη πόλεμος

O Πάο που στα βραζιλιάνικα σημαίνει χήνα, βρέθηκε σε μια λακκούβα με λασπόνερα περιτριγυρισμένος από χήνες, μέσα στο χαλασμό του πολέμου. Ο σωτήρας του, τον έβαλε σε ένα κιβώτιο και τον πέταξαν από τον ουρανό μαζί με άλλες προμήθειες, σε μια μικρή γωνία της ερήμου. Εκεί όπου οδήγησαν και εγκατέλειψαν σαράντα πέντε μητέρες και σαράντα εννέα παιδιά, όταν τα χωριά τους ερημώθηκαν και οι άντρες τους σκοτώθηκαν στους πολέμους.
Εκεί,ενάντια στον καυτό ήλιο και την άμμο, με μόνο όπλο τα χέρια, τη θέληση τους για ζωή και μερικά καλάμια, γυναίκες και παιδιά δημιούργησαν το δικό τους θαύμα. Έκαναν αυτό που οι γυναίκες ξέρουν πολύ καλά να κάνουν: να φτιάχνουν ζωή.
Ο Πάο που από μικρό παιδί θα γίνει εξ΄ανάγκης βασιλιάς, θα αποδειχθεί πιο σοφός από τους σοφούς και πιο ώριμος από τους μεγάλους.Ο μικρός Πάο θα καταφέρει ένα θαύμα μεγαλύτερο ακόμα και από την επιβίωση στην έρημο. Θα καταφέρει να κάνει τον πόλεμο να εξαφανιστεί και να ξεχαστεί για πάντα. Με τρόπο απλό, σοφό και ευγενικό θα χαρίσει στη γη ένα μέλλον γεμάτο από την ειρήνη και τους καρπούς της.Θα χτυπήσει τον πόλεμο στη ρίζα του, που δεν είναι παρά ο εγωισμός και η απληστία του ανθρώπου.
Μια σοφή και πολλή τρυφερή αντιπολεμική ιστορία, που όπως αναφέρει και το οπισθόφυλλο του βιβλίου "πρέπει να διαβάσουν όλοι: βασιλιάδες και υπήκοοι, τρανοί και ταπεινοί, μικροί και μεγάλοι..."

Συγγραφέας: Anna Russo
Μετάφραση: Βασιλική Νίκα
Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
Εκδόσεις Πατάκη

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Ο πόλεμος... αλλιώς!

Τα αντιπολεμικά παιδικά βιβλία που έχουν γραφτεί από Έλληνες και ξένους συγγραφείς είναι πολλά και ορισμένα έχουν καταστεί κλασσικά στο πέρασμα του χρόνου.
Ανάμεσα στα τόσα πολλά και σημαντικά που έχουν γραφτεί, σήμερα ξεχώρισα μόνο μερικά που τα συνδέει ένα κοινό χαρακτηριστικό: αντιμετωπίζουν το θέμα του πολέμου με τρόπο χιουμοριστικό και σαρκαστικό ταυτόχρονα. Αποδεικνύουν το ανόητο του πολέμου, γελοιοποιόντας τα μέσα και τους ανθρώπους του.
Διάλεξα αυτό τα βιβλία και για έναν επιπλέον λόγο: γιατί το ίδιο το γέλιο αποτελεί μια πράξη ελευθερίας. Η δυνατότητα να θίγεις και να σαρκάζεις τα κακώς κείμενα, είναι μια θεμελιώδης ελευθερία, μια λειτουργία δυνατή μόνο σε καιρό ειρήνης. Το γέλιο είναι ειρήνη,είναι χαρά για τη ζωή, είναι συνδετικός κρίκος των ανθρώπων, ακόμα και σε στιγμές δύσκολες. Το γέλιο είναι και ένα όπλο. Ένα όπλο της ειρήνης. Γι' αυτό θεωρώ πολύ σημαντικά και ιδιαίτερα τα βιβλία που διαχειρίζονται τις ιστορίες τους με αυτό τον τρόπο και "μαθαίνουν" στα παιδιά να αντιμετωπίζουν τα πράγματα, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους προτάσσοντας στη δύναμη των όπλων,  τη δύναμη των λέξεων, προτάσσοντας απέναντι στο μίσος τη χαρά της ζωής.

Όταν οι καμπάνες σταμάτησαν τον πόλεμο
Συγγραφέας: Rodari Gianni

Εικονογράφος: Pef
Εκδόσεις: Άγκυρα
"Του κόσμου οι μεγάλοι στρατηγοί, να αιματοκυλήσουν βάλθηκαν στη γη. Και από το μεγάλο άχτι τους και τις καμπάνες έριξαν στη μάχη. Μα αυτές χαρμόσυνα χτυπούσαν, στον κόσμο την ειρήνη διαλαλούσαν".
Ένα ακόμα εξαιρετικό βιβλίο από το διάσημο Ιταλό, δάσκαλο και συγγραφέα που με ευρηματικό τρόπο καταφέρνει να κάνει τις καμπάνες της Ειρήνης να ηχήσουν, ενάντια στο διεστραμμένο πάθος για πόλεμο, κάθε Στρατηγάρα και κάθε Στραταρχάρα, κάθε εποχής.

Ο πόλεμος των Ούφρων και των Τσούφρων
Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζάς
Εικονογράφος: Χριστινα Νεοφωτίστου
Εκδόσεις: Μίνωας
Οι στρατοί των Ούφρων και των Τζούφρων παρατάχτηκαν για να δώσουν μια τρανή μάχη στην Κοιλάδα με τις Μοβ Τσουκνίδες. Τι θα γίνει όμως όταν τα όπλα τους αντί για μπαζούκας είναι μπουζούκια και αντί για κανόνια είναι κανό;
Ο εγωισμός, η υποτακτικότητα, η τυφλή πίστη, η αλαζονεία, στιγματίζονται σθεναρά αλλά καθόλου δεικτικά σε αυτή τη ιστορία που αφήνει τον καθένα μας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, από μια από τις πιο παράξενες μάχες στην ιστορία των μαχών.

Η φάλαινα που τρώει τον πόλεμο
Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις: Μίνωας

Άλλο ένα αγαπημένο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά, ιδανικό για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Χωρίς ίχνος διδακτισμού, αλλά με πολύ χιούμορ, αυτή η αντιπολεμική, έμεμτρη ιστορία, ρίχνει στο στομάχι μιας πολύ πεινασμένης φάλαινας ότι έχει σχέση με τον πόλεμο. Και αλίμονο σε όποιον έχει σχέση με οτιδήποτε πολεμικό! Αν δεν προλάβει να κρυφτεί, ή έστω να μασκαρευτεί, η φάλαινα θα τον καταπιεί σαν ορεκτικό: τανκ, οβίδες, φλογοβόλα και μυριάδες μυρδαλιοβόλα, βλήματα, βόμβες και στρατούς και όλους τους οπλαρχηγούς. Και αφού τα κάνει όλα αυτά, τον κόσμο που χαίρεται αποχαιρετά και φεύγει πάλι για τα ανοιχτά. 


Η πόλη που έδιωξε το πόλεμο
Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Εικονογράφος:Μυρτώ Δεληβοριά
Εκδόσεις: Πατάκη
Να μια πόλη που θα ήθελα να ζω!
Μια πόλη που μοιάζει με τις άλλες....λες....μέχρι να της ρίξεις μια πιο προσεκτική ματιά.
Δρόμοι που ξεδιπλώνονται σε σχέδια, αγάλματα που ξεκαρδίζονται στα γέλια όταν τα κοιτούν, συντριβάνια που χορεύουν, δέντρα που λένε παραμύθια,  πίνακες που αλλάζουν, ανάλογα με αυτόν που τους κοιτά και ένα μαγικό ταχυδρομείο που δεν ξεχνά τα γενέθλια κανενός.
Σε αυτή λοιπόν την πόλη, πήγε κάποτε ο πόλεμος με όλου του τα...αξεσουάρ: κανόνια, αεροπλάνα, τανκς, αλλά και στρατηγούς και σκληροτράχηλους κομάντος, έτοιμους για όλα...
Και τότε συνέβη η πιο περίεργη συνωμοσία στην ιστορία των πολέμων: δρόμοι, πλατείες, κτίρια και άνθρωποι, με μόνα τους "όπλα", το χιούμορ, τη σύμπνοια και την αγάπη για τον τόπο τους,κατάφεραν να στείλουν τον πόλεμο...διακοπές και να υποτάξουν τη δύναμη, στη χαρά της ζωής.
Ακολουθήστε λοιπόν κι εσείς την ξενάγηση στη πόλη, που όπως λέει και ο συγγραφέας, "πρέπει να χτίσουμε όλοι μέσα στο κεφάλι μας"
Καλή βόλτα!

Οι καλοί και οι κακοί ιππότες

Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Εικονογράφος: Ίρις Σαμαρτζή
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος
Άλλη μια ιστορία που αποδεικνύει, ότι το χιούμορ είναι πάντα η καλύτερη απάντηση στις προκλήσεις.
Οι κακοί ιππότες, οπλισμένοι σαν αστακοί έρχονται με φοβέρες, καταπέλτες, πεινασμένους κροκόδειλους, ασπίδες, τόξα και σπαθιά να κατακτήσουν το κάστρο των καλών ιπποτών.
Οι διάλογοι που αναπτύσσονται μεταξύ τους είναι ξεκαρδιστικοί, άμεσοι, γεμάτη έμπνευση και φαντασία. "Καλοί" και "κακοί" σε ένα ρεσιτάλ απαντήσεων, όπου η εξυπνάδα και το χιούμορ, κατατροπώνουν  περίτρανα την αγένεια και την απειλή.
Μια ιστορία που αποδεικνύει ότι το πιο ισχυρό όπλο  απέναντι σε " συμμορίες" και "εχθρούς" κάθε είδους, είναι η τόλμη, η ομαδικότητα, η συνεργασία, ο ρομαντισμός και η ευγένεια (ακόμα κι αν είναι πασπαλισμένη και με λίγη δόση ειρωνείας).
Οι "κακοί" σαστίζουν απέναντι στη μη χρήση βίας, αφού η βία είναι ο μόνος τρόπος που γνωρίζουν. Αιφνιδιάζονται από το χαμόγελο και παραδίδονται οικειοθελώς και αμαχητί στη δύναμη της καλοσύνης.
Κι αν είστε από εκείνους που πιστεύουν, ότι με τα λόγια δεν κερδίζονται μάχες και ότι η δύναμη της βίας είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη του (δια)λόγου, η ιστορία του Αντώνη Παπαθεοδούλου θα σας κάνουν (τουλάχιστον) να το ξανασκεφτείτε!


Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Τι θα πει "παιδί"

" Τα παιδιά που δεν θέλουν να μεγαλώσουν,
δεν θα μεγαλώσουν ποτέ.
Θα κρατήσουν το μυστήριο μέσα τους.
Έτσι ακόμα κι όταν μεγαλώσουν
θα συγκινούνται με απλά πράγματα:
με μια ηλιαχτίδα ή με μια χιονονιφάδα."
Σίγουρα η Beatrice Alemagna, η συγγραφέας και εικονογράφος του βιβλίου, είναι ένα από αυτά τα παιδιά. Στο βιβλίο της " Τι θα πει παιδί"  όπως και στο "Ένα γιγάντιο πραγματάκι", αποδεικνύει πως μπορεί με μάτια παιδικά να κοιτά τον κόσμο και να αποτυπώνει με τις λέξεις και τα χρώματα της το μαγικό τοπίο, την ποίηση της παιδικής ηλικίας.
Με τις απαντήσεις της και τα μοναδικά πορτραίτα παιδιών που απαρτίζουν το βιβλίο, η συγγραφέας μας μιλά για όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα, τα αθόρυβα και γοερά, τα μυστικά και παράξενα, τα καθημερινά και ονειρικά, τα διαφορετικά και συνηθισμένα, τα χαρούμενα και λυπητερά, τα σημαντικά και ασήμαντα, που συνθέτουν την ξεχωριστή ματιά των παιδιών στον κόσμο μέσα και έξω από αυτά.

Δεν μένει παρά να σκύψουμε με μάτια και αυτιά ορθάνοιχτα, να αφουγκραστούμε όσα έχουν να μας πουν τα παιδιά, μέσα από την πένα και τα πινέλα της Beatrice Alemagna.
Άλλωστε, αυτό το καταπληκτικό βιβλίο, που είμαι σίγουρη θα σας φέρει δάκρυα στα μάτια, αναγνωρίζοντας τους εαυτούς και τα παιδιά σας μέσα στις σελίδες του, γράφτηκε για τους μεγάλους, "που κάνουν μπάνιο κάθε μέρα, τρώνε τις πατάτες βραστές και όχι τηγανιτές, και κοιμούνται χωρίς τον κίτρινο σκύλο τους. -Πώς είναι δυνατόν-, αναρωτιούνται τα παιδιά;"

Συγγραφέας - Εικονογράφος: Beatrice Alemagna
Εκδόσεις: Κόκκινο.





Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Ο θησαυρός του Ταϋγέτου

Αυτό το βιβλίο της Μαρίας Ρουσάκη, εγώ προσωπικά, έχω ένα λόγο περισσότερο να το αγαπώ: μιλά για τον αγαπημένο μου τόπο. Τον τόπο των παιδικών και εφηβικών καλοκαιριών μου, τον τόπο και των δικών μου εξερευνήσεων: τη Μεσσηνία και τον όμορφο Ταύγετο, που τη στεφανώνει μεγαλόπρεπα.
Τα μέρη του βιβλίου λίγο-πολύ γνωστά, ένιωσα να τα περιδιαβαίνω νοερά μέσα από την όμορφη, ζωντανή αφήγηση. Μύρισα τις μυρωδιές από λουλούδια και βοτάνια, μαγεύτηκα από τα χρώματα, δροσίστηκα στις κρυστάλλινες πηγές.
Ο τόπος, οι μύθοι, οι παραδόσεις, όλη η ομορφιά του Μεσσηνιακού τοπίου, ζωντανεύουν μέσα από την περιπέτεια δυο μικρών αγοριών, της "ενοχλητικής" φίλης τους, του εμπνευσμένου παππού τους και ενός παράξενου χάρτη θησαυρού.
Η παρέα των πρωταγωνιστών, θα δει , θα πάθει, θα μάθει, θα συγκρουστεί, για να ανακαλύψει στο τέλος τον αληθινό θησαυρό που κρύβει το βουνό. Ένα θησαυρό, πολύτιμο, απρόσμενο, παντοτινό.

Ένα θαυμάσιο βιβλίο περιπέτειας, που θα κρατήσει υπέροχη συντροφιά σε νεαρούς εφήβους και σίγουρα θα τους γεμίσει έμπνευση να πάρουν, όχι τα βουνά, αλλά το δρόμο που θα τους οδηγήσει στον  θησαυρό που οι ίδιοι, οι άλλοι και ο κόσμος γύρω τους κρύβουν και που δεν ζητά παρά να τον κοιτάξουμε με τα μάτια της καρδιάς ανοιχτά για να αποκαλυφθεί.

Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη
Εκδόσεις : Μίνωας


Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

10 ιστορίες για...καλούς λύκους!

Σίγουρα ένα από τα πρώτα παραμύθια που ακούσαμε σαν παιδιά και που ίσως είπαμε κι εμείς στα παιδιά μας, είχαν πρωταγωνιστή ένα κακό λύκο. Από όλα τα ζώα του δάσους, ακόμα και της ζούγκλας, ο λύκος είναι το πιο αδικημένο. Πάντα αυτός ο κακός, πάντα εκείνος που φταίει.
Και πάντα το παραμύθι έχει καλό τέλος για όλους, εκτός από εκείνον!
Η σύγχρονη παιδική λογοτεχνία, έχει μάλλον βαλθεί να αποκαταστήσει αυτή την αδικία αιώνων.
Υπέροχα βιβλία που ανατρέπουν τα στερεότυπα και βλέπουν τα πράγματα από τη μεριά του λύκου, μας έχουν συντροφεύσει τα τελευταία χρόνια. Βιβλία που αποδεικνύουν, ότι όλα τα νομίσματα έχουν δυο όψεις και ότι το μόνο πραγματικά άγριο και κακό θηρίο είναι ο ίδιος ο φόβος!

Ιστορίες για λύκους λοιπόν: λύκους ντροπαλούς, ερωτευμένους, γενναίους,φοβισμένους. Λύκους χορτοφάγους, μετανιωμένους, παιχνιδιάρηδες, που ζητάνε μόνο μια αφορμή να μας (απο)δείξουν το καλό τους πρόσωπο και να μας φωνάξουν, ότι δεν είναι όλοι οι λύκοι ίδιοι!

Τα δέκα πιο αγαπημένα μου βιβλία λοιπόν για δέκα -καθόλου τυχαίους- καλούς λύκους, σε τυχαία σειρά!

Η Κοκκινοσκουφίτσα και ο τελευταίος λύκος 
Νανά Μαρμαρά - Δαγιόγλου
εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου
Κέδρος, 2002

Ρεντ
Μπελάς στο δάσος
Σωτήρης Ηλιάδης, Αγγελική Στρουμπούλη
εικονογράφηση: Δημήτρης Φουσέκης
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2012








Τα τρία μικρά λυκάκια
Ευγένιος Τριβιζάς
εικονογράφηση: Helen Oxenbury
Ελληνικά Γράμματα, 2003 (τώρα από τις εκδόσεις Μίνωας)

Ο μεγάλος λύκος και ο μικρός λύκος
Nadine Brun - Cosme
μετάφραση: Γεωργία Τσάκωνα
εικονογράφηση: Olivier Tallec
Ηλίβατον, 2008







O μπαμπάς μου ο καλός, μεγάλος, γκρίζος λύκος
Φράνση Σταθάτου
εικονογράφηση: Χρήστος Δήμος
Άγκυρα, 2007

Ζήκος ο λύκος
Φώναμέ μου σ' αγαπώ!
Μιχάλης Καζάζης
εικονογράφηση: Μιχάλης Καζάζης
Καλειδοσκόπιο - Αρκτούρος 2012







Ο βασιλιάς λύκος
Ιωάννα Μπαμπέτα
εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά
Μεταίχμιο, 2012

Όταν ο λύκος πεινάει
Christine Naumann - Villemin
μετάφραση: Φίλιππος Μανδηλαράς
εικονογράφηση: Kris Di Giacomo
Εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2012








Οι 12 Κοκκινοσκουφίτσες και ο κουρδιστός λύκος
Χρήστος Μπουλώτης
εικονογράφηση: Βασίλης Παπατσαρούχας
Εκδόσεις Παπαδόπουλος, 2007

Ο λύκος ξαναγύρισε
Geoffroy de Pennart
μετάφραση: Γιάννης Παπαδόπουλος
Εκδόσεις Παπαδόπουλος, 1995


Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Κάθε νεράιδα και δουλειά.

Ή παραμύθια που γλυκαίνουν την ψυχή! Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου βιβλία της Κας Πέτροβιτς. Η συγγραφέας, μιλά για τις νεράιδες και με τις νεράιδες, αλλά είναι σαν συνομιλεί με τα ίδια τα παιδιά, τους αναγνώστες της.
Σαν γνωστική γιαγιά, ίδια με τη Γνωστική, τη σοφή νεράιδα του βιβλίου, ενθαρρύνει, παρηγορεί, συμβουλεύει, φωτίζει με τα λόγια της τις καρδιές και τις ζωές των παιδιών που ακούν ή διαβάζουν τις ιστορίες της.
Συνομιλεί και με μας τους μεγάλους, μας δίνει τα λόγια, τα χρώματα, τα μέσα να μιλήσουμε οι ίδιοι στα παιδιά μας, να τα αγκαλιάσουμε, να τα κανακέψουμε, να σταθούμε δίπλα τους, όποτε μας χρειάζονται, να τα βοηθήσουμε να νιώσουν και να γνωρίσουν τον εαυτό τους, τους άλλους, τον κόσμο.
Ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο με ονειρική εικονογράφηση, για πέντε μικρές νεράιδες, την Ονειρένια,  την Συννεφένια, την Αχτιδένια, την Αστερένια  και τη μικρή Μελένια, κάθε μια με τη "δουλεία" της και τα "προβλήματα" της. Πέντε νεράιδες που με οδηγό τις σοφές συμβουλές της νεράιδας Γνωστικής και αλληλοβοήθεια, καταφέρνουν και ξεπερνούν προβλήματα και αναποδιές.
"Προβλήματα" που όμως δεν υπάρχουν μόνο στον νεραϊδόκοσμο, αλλά και στον κόσμο των παιδιών. Ο φόβος, το παράπονο, η απώλεια, η μοναξιά, γεμίζουν συχνά τις παιδικές ψυχές με αγωνία, θλίψη και θυμό.
Η συγγραφέας ακουμπά με ευαισθησία  αυτά τα συναισθήματα και με τις ιστορίες της, μοιάζει να λέει στα παιδιά, ότι με συνεργασία, εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τους ανθρώπους που τα αγαπούν, μπορούν να καταφέρουν τα πάντα και να ξεπεράσουν ό,τι τα απασχολεί. Λέει και σε μας τους μεγάλους, ότι σε ένα κόσμο όπου κυριαρχεί η αγάπη, η κατανόηση και η ειλικρίνεια, τα παιδιά θα βρουν τον τρόπο να λάμψουν, να χαμογελάσουν, να συνεχίσουν δίχως φόβο να ονειρεύεονται.  Αυτή άλλωστε είναι η δική τους δουλειά!

Συγγραφέας: Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου
Εικονογράφος: Ψυχογυιού Δήμητρα
Εκδόσεις: Πατάκη

Προτεινόμενη δραστηριότητα:
Ζωγραφίστε ή κατασκευάστε τις δικές σας νεράιδες και δώστε τους τα δικά σας ονόματα, εμπνευσμένα από τα συναισθήματα, τις τέχνες, τις ημέρες της εβδομάδας ή ότι άλλο θέλετε και φτιάξτε τη δική σας ιστορία.
Η δική μας νεράιδα και το νεραιδόσπιτο της φτιάχτηκε από ρολλά χαρτί και η σκεπή από ένα κουτί γάλα. Την νεράιδα μας την ονομάσαμε Χαρένια, γιατί δουλεία της είναι να φέρνει χαρά στα παιδιά. Μια μέρα όμως τρύπωσε στο σπιτάκι της ο Χαμογελοκλέφτης, να κλέψει τα χαμόγελα των παιδιών που φύλαγε σε μικρά βαζάκια, για να τους τα μοιράζει όταν είναι λυπημένα και ξεχνούν να χαμογελούν. Ευτυχώς η μικρή Μελένια έριξε μέλι, κόλλησαν οι πατούσες του και δεν μπορούσε να το σκάσει. Ειδοποίησε τις υπόλοιπες Νεράιδες και όταν έφτασαν, τον γαργάλησαν όλες μαζί τόσο πολύ, που έγινε καλός και από τότε μόνο γελάει. Μάλιστα παντρεύτηκε και τη Χαρένια και τώρα μοιράζουν μαζί χαμόγελα στα παιδιά!
Καλή διασκέδαση :-)










Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

Ο Συννεφούλης

Εσείς τον ξέρετε τον Συννεφούλη;
Ο Gianni Rodari μας συστήνει το μικρό, χαριτωμένο ανθρωπάκι που πετά στον ουρανό και ανάλογα με την περίπτωση, ανοιγοκλείνει τις βρυσούλες των σύννεφων.
Καμιά φορά όμως  το ξεχνάει ή άλλοτε αποκοιμιέται από την κούραση και αφήνει τις βρυσούλες ανοιχτές...κι εκεί να δεις νερό!!!

Ένα πολύ όμορφο, πολύχρωμο βιβλίο για την προσχολική ηλικία, που μιλά στα παιδιά για τις εναλλαγές και τον κύκλο του καιρού.

Συγγραφέας: Gianni Rodari
Εικονογράφος: Costa Nikoletta
Εκδόσεις: Modern Times


Προτεινόμενη δραστηριότητα:
Κόψτε συννεφάκια από χαρτόνι, ήλιους, μικρές σταγόνες, ζωγραφίστε ουράνια τόξα και κολλήστε τα στα τζάμια με αυτοκόλλητα σε μορφή πλαστελίνης  (white or blue tac). Αφήστε τα παιδιά να παίξουν και να δημιουργήσουν τα δικά τους καιρικά φαινόμενα.
Εμείς το κάναμε!







Καλή διασκέδαση!