Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας

"Ψηλά πάνω από την πόλη, σε μια μεγάλη κολόνα, έστεκε το άγαλμα του Ευτυχισμένου Πρίγκιπα.
Ήταν σκεπασμένο με λεπτά φύλλα από καθαρό χρυσάφι. Στη θέση των ματιών είχε δύο λαμπερά ζαφείρια και ένα κατακόκκινο ρουμπίνι γυάλιζε στη λαβή του ξίφους του."
Το κλασσικό παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ αποκτά νέα λάμψη με τις "υπέροχες, σαν πολύτιμα πετράδια, ζωγραφιές της Τζέην Ρέυ". Ζωγραφιές στους τόνους του χρυσού, που ταξιδεύουν τους αναγνώστες στις μαγευτικές πολιτείες της ανατολής και αντανακλούν τα πολύτιμα αισθήματα της καρδιάς του Πρίγκιπα.
Το παραμύθι που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά πριν από 100 χρόνια έχει αναγνωριστεί ως ένα αθάνατο αριστούργημα. Πρόκειται για την ιστορία ενός Πρίγκιπα που δεν ήταν ευτυχισμένος. Και που μόνο όταν απεκδύθηκε τα κοσμικά του πλούτη και κέρδισε ένα φίλο, βρήκε αληθινό νόημα η ύπαρξή του. Και ήταν τότε που η συμβατική εξουσία θεώρησε την παρουσία του άχαρη, σχεδόν ενοχλητική και οδήγησε το κουφάρι του στον κλίβανο, χωρίς να μπορέσει όμως να λιώσει την γεμάτη αγάπη καρδιά του.
Το παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ είναι μια ποιητική ιστορία για την αξία της προσφοράς και της ανιδιοτελούς θυσίας. Μια ιστορία για το νόημα της αληθινής φιλίας. Μια ιστορία για την αποστολή της εξουσίας, να φροντίζει και να προστατεύει με όλα τα μέσα, τους  αδύναμους και ταπεινούς αυτού του κόσμου. Μια ιστορία με πολλαπλά νοήματα,  που είναι περισσότερο επίκαιρη από ποτέ.

Κι αν ίσως το αληθινό χρυσάφι μας λείπει σήμερα, η προσφορά, το χαμόγελο, η καλοσύνη, η ευγένεια είναι τα δικά μας πολύτιμα πετράδια που μπορούμε να μοιραστούμε και να μοιράσουμε στους γύρω μας, όχι με την πρόθεση της απολαβής, αλλά με το όραμα ενός πιο όμορφου και δίκαιου κόσμου, όχι κάπου μακριά, αλλά δίπλα μας.

Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας
Διασκευή από το παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ
Διασκευή: Τζέην Ρέυ
Εικονογράφηση: Τζέην Ρέυ
Επιμέλεια: Αλεξία Τερζοπούλου
Εκδόσεις: Βιβλία Τερζόπουλος


Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Δεκατρία γιατί

Το βιβλίο αυτό έχει καταιγιστική δράση. Είναι τόσο έντονο, όσο ο συναισθηματικός τυφώνας, που σαρώνει στο πέρασμα του τη δεκαεφτάχρονη ηρωίδα της ιστορίας. Και ενώ γνωρίζεις από την αρχή τους βασικούς άξονες, αλλά την κατάληξη της υπόθεσης, αδυνατείς να το αφήσεις από τα χέρια σου μέχρι και την τελευταία σελίδα. Καταλαβαίνεις γιατί έχει σαρώσει τα βραβεία και από το 2010 μέχρι σήμερα, έχει ήδη μεταφραστεί σε 32 γλώσσες.
Το "Δεκατρία γιατί" είναι ένα σύγχρονο, εφηβικό μυθιστόρημα, που καταπιάνεται με το εξαιρετικά δύσκολο θέμα της αυτοκτονίας και του σχολικού εκφοβισμού. Θα χρειάζονταν σελίδες αναλύσεων για τα όσα γίνονται και λέγονται μέσα στις σελίδες του.
Αν προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε, μπορούμε να πούμε ότι το κεντρικό πυρήνα του έργου καταλαμβάνει το θέμα της ενδοσχολικής βίας. Θέμα κοινό στη σύγχρονη παιδική και εφηβική λογοτεχνία, όχι χωρίς λόγο, αν αναλογιστούμε τις διαστάσεις που έχει πάρει. Ο συγγραφέας όμως το προσεγγίζει από ένα διαφορετικό δρόμο. Η ηρωίδα του βιβλίου, η Χάνα, μια τελειόφοιτη μαθήτρια λυκείου, δεν είναι το κλασσικό θύμα bulling. Είναι όμορφη, έξυπνη, με καλό κοινωνικό προφίλ.  Στη διάρκεια του σχολικού έτους όμως, δέχεται διαδοχικά, μικρά χτυπήματα, που σιγά και μεθοδικά σχεδόν, διαλύουν την εμπιστοσύνη στους ανθρώπους γύρω της και στο ίδιο της τον εαυτό. Αυτό που η ίδια αποκαλεί  "φαινόμενο της χιονοστιβάδας": κάτι που ξεκινάει σαν αστείο, σαν φήμη και σιγά σιγά, γιγαντώνεται και μπορεί να σε καταπιεί.
Την Χάνα την κατάπιε! Διαβάζοντας βέβαια την ιστορία της μέσα από τις ηχογραφημένες κασέτες που άφησε βασανιστική κληρονομιά σε εκείνους που άθελα ή ηθελημένα, την οδήγησαν στην απόφαση να αυτοκτονήσει, δεν είναι εύκολο να πεις να πράγματι την κατάπιε ή αν αφέθηκε να παρασυρθεί.
Η Χάνα μοιάζει διχασμένη ανάμεσα στην επιθυμία της να ζήσει και στην αδυναμία της να αλλάξει η ίδια τη ζωή της. Από ένα σημείο και μετά αφήνει και αφήνεται να την πληγώνουν. Αφήνεται να επιβεβαιώσει τις φήμες που βασανίζουν τη ζωή της και γίνεται η ίδια κάτι σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. 
Η Χάνα ξεδιπλώνει τα συναισθήματα της, συναισθήματα τόσο έντονα που θολώνουν την κρίση της.
Μέχρι το τέλος της ιστορίας, η ζυγαριά των συναισθημάτων της τρεμοπαίζει ανάμεσα στο μεγάλο Ναι και στο μεγάλο Όχι. Το ναι και το όχι απέναντι στην ίδια τη ζωή. Δεν ξέρεις αν επιζητεί το χέρι που θα την τραβήξει από το χάος ή εκείνο που θα την σπρώξει πιο βαθιά...
Το βιβλίο αποτελεί εξαιρετική αφορμή για συζήτηση μέσα στην τάξη. Και αυτό γιατί χρησιμοποιεί λόγια, γεγονότα, πράξεις και προβληματισμούς που και τα ίδια τα παιδιά  βιώνουν καθημερινά, αντιμέτωπα με τον εαυτό τους ή τους γύρω τους. Το βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως βάση αναθεώρησης συμπεριφορών και πεπραγμένων. Μπορεί να βάλει τα παιδιά σε διαδικασία να σκεφτούν, πως κάτι που λέμε ή κάνουμε, κάτι που ίσως μοιάζει, αστείο ή ασήμαντο, είναι δυνατόν να μεταφραστεί σε συμπεριφορές, ταμπέλες και στάσεις και να κάνει την ζωή κάποιου άλλου εξαιρετικά δύσκολη. Και κυρίως τα κάνει να κατανοήσουν ότι η σιωπή είναι συνενοχή. Ό,τι λέμε και ό,τι δεν λέμε έχει βάρος. Πράγματι η σιωπή είναι χρυσός. Έχει δηλαδή βάρος. Μπορεί να γίνει θηλιά στο λαιμό...
Η Χάνα μέσα από την ιστορία της βοηθά τους γύρω της να κάνουν το βήμα από την άγνοια στη γνώση, από την επιπολαιότητα στην αυτοσυνειδησία. Το βήμα που η ίδια δεν είχε το χώρο για να κάνει. Αυτό τελικά νομίζω είναι το κέρδος από το διάβασμα του βιβλίου. Αυτή είναι η χαραμάδα φωτός που ανοίγει μέσα στο σκοτάδι της απελπισίας. Και όλοι ξέρουμε τη δύναμη που έχει μια αχτίδα φωτός μες στο σκοτάδι:  το κυριαρχεί!!!

Συγγραφέας: Τζέυ Ασερ
Εκδόσεις: Πατάκη

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Το μαγικό ταξίδι της Ευγενίας (Θεατρική παράσταση)

«Το μαγικό ταξίδι της Ευγενίας», είναι ένα ταξίδι στο μαγικό κόσμο των βιβλίων. Ένα ταξίδι, στη χώρα της φαντασίας, του ονείρου και της παιδική αθωότητας, όπου όλα μπορούν να συμβούν.

Η μικρή Ευγενία, που βαριέται αφόρητα τα βιβλία, θα ονειρευτεί ότι βρίσκεται κλειδωμένη στην παλιά βιβλιοθήκη. Τα ξωτικά της βιβλιοθήκης, θα της αποκαλύψουν ότι ο μόνος τρόπος για να βγει  από εκεί, είναι να ανακαλύψει το "Ανεύρετο Βιβλίο". Στην περιπλάνηση της στη μαγική χώρα των βιβλίων, θα γνωρίσει πολλούς, γνωστούς μας ήρωες. Θα τραγουδήσει παρέα με τον Δον Κιχώτη, θα συνομιλήσει με τον Ηρακλή και τον Άτλαντα, θα πετάξει παρέα με τον Πίτερ Παν, θα ακούσει μαγεμένη το μύθο της Περσεφόνης, θα πιάσει κουβέντα με ένα δεινόσαυρο, θα κερδίσει τη φιλία τους και τα δώρα της γνώσης.

Η μικρή Ευγενία θα μάθει πως μέσα από τα βιβλία δεν μαθαίνουμε μόνο τις ιστορίες κάποιων, μακρινών, υπαρκτών ή φανταστικών άλλων, αλλά τον ίδιο μας τον εαυτό. Και πως αυτή η γνώση γίνεται το μέσο, το χαρτί και το μολύβι, για να γράψουμε την δική μας ξεχωριστή ιστορία, και να γίνουμε οι ίδιοι, ήρωες και πρωταγωνιστές στο βιβλίο της ζωής (μας).

Ιδιαίτερη και πολύ ξεχωριστή θέση στην παράσταση έχει το θέατρο σκιών, όχι όπως το έχουμε συνηθίσει με φιγούρες, αλλά με τις σιλουέτες των ίδιων των ηθοποιών. Μουσική, τραγούδια, φωτισμός, και οι καταπληκτικές και τόσο ζωντανές και κεφάτες ερμηνείες των ηθοποιών, δημιουργούν ένα σύνολο που μαγεύει τους θεατές, κάθε ηλικίας. Κατά τη γνώμη μου το έργο είναι ιδανικό για παιδιά των τελευταίων τάξεων του δημοτικού, αν και την παράσταση που παρακολουθήσαμε εμείς, την είδαν και παιδιά πολύ μικρότερων ηλικιών, που διασκέδασαν και γέλασαν με την καρδιά τους.

Το μαγικό ταξίδι της Ευγενίας
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Ντίνα Σταματοπούλου
Παίζουν: Ρ. Καλοκύρης, Ι. Μάντζαρη, Πρ. Νερατίνι-Δοκιμάκης, Ουρ. Φουρλάνου

Θέατρο 104
Ευμολπιδών 41, Γκάζι
Τηλ : 2103455020
Κυρ. 12 μ.μ

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Ναι Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης!

Με ένα μαγικό τρόπο ο Βασίλης Παπαθεοδώρου καταφέρνει να κάνει μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία, κάτι πολύ παραπάνω από αυτό, να την κάνει ένα  καλό μάθημα ανθρωπιάς και κοινωνικής ευαισθησίας για όλους μας.

Το " Ναι Βιρτζίνια" είναι μια υπέροχη, τρυφερή, συγκινητική ιστορία, βασισμένη σε αληθινά περιστατικά. Όμως είναι και πολλά περισσότερα από αυτό. Είναι η ιστορία, πίστης, αφοσίωσης και αγάπης ενός προσώπου, της Βιρτζίνια, μέσα στην πορεία του χρόνου και της ζωής. Μέσα στην πορεία της ίδιας της ιστορίας.
Η Βιρτζίνια είναι ένα αληθινό πρόσωπο, που έγινε παγκοσμίως γνωστή για το γράμμα που έγραψε σε ηλικία εφτά ετών στην εφημερίδα Sun της Νέας Υόρκης, ρωτώντας αν υπάρχει πράγματι ο Άι Βασίλης.  Και η απάντηση που έλαβε από το δημοσιογράφο Φράνς Τσερτς, της ενέπνευσε τη σταθερή πίστη που διαπότισε όλη τη ζωή της: την πίστη στο θαύμα, την ανθρωπιά, την καλοσύνη, ό,τι μας δένει με το ιερό γύρω μας και μέσα μας.
Ο Φράνς Τσέρτς, ο αφανής ήρωας αυτής της ιστορίας, που με την ευαισθησία, την γενναιότητα και τη γενναιοδωρία της ψυχής του, έγραψε ένα κείμενο που διαβάζοντας το δεν μπορεί παρά να αναφωνήσεις κι εσύ μαζί του: "Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης! Υπάρχει, όπως σίγουρα υπάρχουν η αγάπη, η γενναιοδωρία, η στοργή κι η τρυφερότητα, που ξέρεις ότι σε περιστοιχίζουν και δίνουν στη ζωή σου ομορφιά και χαρά "

Μέσα από την πλοκή της ιστορίας και παρακολουθώντας τη ζωή της Βιρτζίνια, μέσα στον 20 αιώνα, ο συγγραφέας μας κάνει να σκεφτούμε, ότι ο Άι Βασίλης είναι κάτι παραπάνω από ένα ιστορικό πρόσωπο. Είναι η ίδια η ενσάρκωση της ελπίδα, της νίκης της φωτεινής πλευράς του εαυτού μας, πάνω στη μιζέρια, την αδιαφορία, τον φόβο, την αποξένωση. Είναι το καταφύγιο που προσφέρεις σε μια φτωχή οικογένεια, το χέρι που απλώνεις σε ένα παιδί του δρόμου, το χαμόγελο που χαρίζεις σε κάποιον που βλέπει την ελπίδα να σβήνει, το θάρρος να σταθείς αντιμέτωπος με μια ολόκληρη κοινωνία για χάρη του δίκαιου. Είναι να ξεχειλίζεις από όσα έχεις μοιραστεί και να νιώθεις πλούσιος από όσα έχεις χαρίσει. Ο,τι μας ξεπερνά και μας ψηλώνει, ό,τι μας πλαταίνει και μας γεμίζει, ό,τι μας κάνει πιο πλούσιους, ακόμα κι όταν είμαστε φτωχοί με υλικά δεδομένα, είναι το άγγιγμα του Άι Βασίλη στη ζωή μας.
Τελικά το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει Άι Βασίλης, αλλά πόσο χώρο του έχουμε αφήσει ώστε να μπορέσει να μας επισκεφτεί.


Συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφος: Λίλα Καλογερή
Εκδόσεις: Καστανιώτη

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Πως να εκπαιδεύσετε το (μικρό) μαμούθ σας.

Ξεκινώντας να διαβάσεις το βιβλίο δεν μπορεί να μην αναρωτηθείς, γιατί ο συγγραφέας και εικονογράφος του βιβλίου, διάλεξε ένα μαμούθ να πρωταγωνιστεί στην ιστορία του. Σε μια ιστορία που δεν αφορά (μόνο) τον τρόπο να μάθουμε στα παιδιά μας να φροντίζουν ένα κατοικίδιο, αλλά δρα σημειολογικά, υπενθυμίζοντας σε εμάς τους γονείς, ότι το να μεγαλώνουμε παιδιά, είναι τελικά....απλό!
Γιατί όμως διάλεξε το μαμούθ; Δεν θα μπορούσε να έχει διαλέξει ένα συνηθισμένο κατοικίδιο; Κάτι πιο οικείο σε όλους μας;
Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας το βιβλίο, έδωσα τη δική μου εξήγηση για αυτό το "παράδοξο" γεγονός:  το να μεγαλώνεις ένα παιδί δεν μοιάζει με τίποτα που ξέρεις από πριν. Ίσως γι'αυτό διάλεξε ένα ζώο που μας είναι εντελώς άγνωστο στα φερσίματα και τις συνήθειες του.
Όλοι έχουμε εμπειρία με σκυλάκια και γατάκια, αλλά με μαμούθ;
Όλοι έχουμε ακούσει ή έχουμε εμπειρίες με άλλα παιδιά, αλλά με το δικό μας παιδί; Αυτό που είναι αποκλειστική ευθύνη μας; Αυτό είναι ένας άγνωστος, νέος, κόσμος. Το να μεγαλώνεις και να "εκπαιδεύεις" ένα παιδί, είναι μια εμπειρία τόσο μοναδική, όσο το κάθε παιδί ξεχωριστά. Όσο δηλαδή  το να έχεις για κατοικίδιο ένα μαμούθ!
Υπακούει όμως σε κάποιους βασικούς κανόνες. Βάζοντας ο συγγραφέας αυτό το παράξενο, άγνωστο πλάσμα μέσα σε ένα οικείο περιβάλλον, εντάσσοντας το σε τυπικές διαδικασίες, περιβάλλοντάς το με στοργή, σταθερότητα και αγάπη, καταφέρνει να κάνει αυτό οικείο σε εμάς και εμάς σε εκείνο. Καταφέρνει να το κάνει μέρος της ζωής μας, με τον τρόπο που γινόμαστε κι εμείς μέρος της δικής του. Καταφέρνουμε να γνωριστούμε.
Αλλά και πάλι αναρωτιέσαι, γιατί επέλεξε ένα τόοοοοοοοσο μεγάλο ζώο. Δεν είναι και πολύ βολικό.
Μα μήπως είναι "βολική" η ευθύνη να φέρεις στο κόσμο ( μέσα στο σπίτι σου) και να μεγαλώσεις ένα παιδί; Νομίζω ότι το μέγεθος του μαμούθ, λειτουργεί σαν καταλυτική υπενθύμιση της τεράαααααστιας ευθύνης που αναλαμβάνουμε με αυτή μας την απόφαση.

Έχουμε λοιπόν στα χέρια μας, ένα άγνωστο, ξεχωριστό πλάσμα και μια τεράστια ευθύνη. Και πρέπει να τα διαχειριστούμε. Και πρέπει να "εκπαιδεύσουμε" αυτό το πλάσμα, να το κάνουμε μέρος και μέλος του κόσμου μας, φροντίζοντας να είναι υγιές, ασφαλές, ευτυχισμένο και ξεχωριστό όσο μας "παραδόθηκε".
Κι εδώ ξεκινά η μαγεία του βιβλίου! Που καταφέρνει μέσα σε ελάχιστες σελίδες, με τα πιο απλά λόγια, να μας πει ό,τι μας λένε τόμοι εγχειριδίων, θεωριών, διαλέξεων και συμβουλευτικής γονέων.
Να μας πει, ότι ένα πλάσμα που έρχεται στον κόσμο μας και μέσα στο σπίτι μας, χρειάζεται πάνω από όλα αγάπη, αληθινό ενδιαφέρον, χρόνο, σωστή τροφή, καλό ύπνο, σωστές συνήθειες υγιεινής, σταθερότητα στην καθημερινότητα του και άφθονο παιχνίδι (όχι παιχνίδια).
Και να όλη η θεωρία του simplicity parenting σε λίγες μόνο σελίδες!
Το βιβλίο έρχεται να μας θυμίσει πόσο απλό να είσαι γονιός και να μας κάνει να αναρωτηθούμε γιατί στ' αλήθεια το έχουμε κάνει τόσο δύσκολο, πολύπλοκο και αγχωτικό.

Και φτάνουν αυτά για να "εκπαιδεύσεις" ένα παιδί, αναρωτήθηκα.
Ίσως δεν φτάνουν, μα είναι η απόλυτη βάση για να ξεκινήσεις σωστά.
Και σίγουρα κάνουμε και θα κάνουμε λάθη. Το καλό όμως με το να είσαι γονιός, αντίθετα με άλλους ρόλους στη ζωή μας, είναι ότι έχουμε καθημερινά χιλιάδες ευκαιρίες να επανορθώσουμε. Να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν! Υπάρχει ένα μικρό μαμούθ που μας περιμένει!

Συγγραφέας - Εικονογράφος: Quentin Greban
Εκδόσεις: Ίκαρος