Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

H Ορτανσία φυλάει τα μυστικά.

Αγαπώ όλα τα βιβλία που μοιράζομαι μέσα από αυτό το blog. Eχω όμως και μια ειδική κατηγορία αυτή που λέω "Πολυαγαπημένα" βιβλία. "Η Ορτανσία φυλάει τα μυστικά", είναι ένα από αυτά. Πόσο όμορφο, πόσο καλογραμμένο, πόσο τρυφερό, πόσο μελένιο είναι τούτο το βιβλίο. Ίδιο με τις τούρτες, τις τάρτες και τα γλυκά του κουταλιού της Κας Αριάδνης. Και πόσο νιώθεις ένα τσίμπημα στην καρδιά σαν το διαβάζεις. Ίδιο με το τσίμπημα που νιώθει η Κα Αριάδνη, που είναι ένας άνθρωπος μόνος , μόνη ανήμερα Χριστούγεννα η Κα Αριάδνη, η δασκάλα, που κάποτε είχε του κόσμου τα παιδιά και τώρα δεν έχει τίποτα, έχει μόνο την Ορτανσία, τη γάτα της, ευτυχώς που έχει την Ορτανσία, έχει και τα βιβλία της με τα παραμύθια και τις πολύχρωμες ζωγραφιές τους, αυτά έχει η Κα Αριάδνη, όπως οι άλλοι έχουν παιδιά και εγγόνια. Και είναι ευτυχισμένη η Κα Αριάδνη, αγαπά τη μοναξιά, τα βιβλία και την Ορτανσία τη γάτα της που φυλά το μυστικό της, πως η Κα Αριάδνη μπορεί σπάνια, πολύ σπάνια να φάει μια ολόκληρη πιατέλα με Χριστουγεννιάτικα γλυκά, και ντρέπεται η ντροπαλή Κα Αριάδνη, ντρέπεται που της χτυπά την πόρτα η Φερστέ, που μένει στο υπόγειο, η Φερστέ με τα δυο αστεράκια για μάτια και είναι με την ρόμπα της  Kα Αριάδνη ανήμερα Χριστούεγννα.
Και εκεί, πάνω σε ένα Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, στρωμένο με πίτες, και γλυκά, ψωμί ζαχαρωμένο και μοσχομυριστό νερό, ανάμεσα σε γατίσια γουργουρίσματα, λόγια διστακτικά, χαμόγελα και μάτια που μιλούν την ίδια γλώσσα, ιστορίες και παροιμίες δυο λαών, συμβαίνει το θαύμα. Το θαύμα της ανθρώπινης φιλίας. Εκεί ζυμώνεται η εμπιστοσύνη, εκεί φουσκώνει η αγάπη, εκεί γεννιέται η κατανόηση. Και γίνεται άσυλο το σπίτι της Κας Αριάδνης, για εκείνους που ζητούν άσυλο σε μια χώρα ξένη, που τώρα δεν είναι πια τόσο ξένη, γιατί οι ξένοι έχουν την Κα Αριάδνη και η Κα Αριάδνη δεν είναι πια ένας άνθρωπος μόνος, έχει καλεσμένους, τους ανθρώπους με τα φωτεινά μάτια και τα ευγενικά χαμόγελα. Έχει φίλους. Και δεν έχει πια ένα τσίμπημα στην καρδιά η Κα Αριάδνη, έχει φίλους, μπορεί να μοιράσει και να μοιραστεί, να ακούσει και να ακουστεί, να διδάξει και να διδαχθεί, να χορέψει κάτω από τα αμέτρητα φωτάκια των δέντρων, και να ενώσει το χτύπο της καρδιάς της με τους δικούς τους χτύπους...γιατί κάποτε τα όνειρα γίνονται αλήθεια...όπως στα παραμύθια.
Ένα δικαίως βραβευμένο βιβλίο, μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη, λόγος που ρέει και γεννά έντονα συναισθήματα, χωρίς ποτέ να γίνεται γλυκερός ή μελοδραματικός, μια ιστορία για τη μοναξιά, για τη ξενιτιά από την πατρίδα, αλλά και τους ανθρώπους που κατοικούν δίπλα μας, μια ιστορία για την αξία της φιλίας και την ανάγκη της συνύπαρξης, μια ιστορία για την απώλεια, την προσφυγιά, γραμμένο χρόνια πριν η προσφυγιά μπει στη ζωή μας, με τον τρόπο που σήμερα τη γνωρίζουμε. Μια ιστορία για την ευγένεια της ψυχής, τα μυστικά που κάνουν τις καρδιές να φουσκώνουν, τα μυστικά που αδημονούν να μοιραστούν!
Ένα μικρό δείγμα γραφής:
"Δεν ξέρει τι να πει η κυρία Αριάδνη, είναι συγκινημένη, ποτέ δεν φανταζόταν ότι και οι δάσκαλοι γίνονται πρόσφυγες και ζητούν άσυλο. Νόμιζε ότι οι δάσκαλοι είναι παντού το άσυλο, είναι οι ίδιοι άσυλο για τα μικρά παιδιά, προστατεύουν τα μικρά παιδιά απ΄αυτούς που δεν τ' αφήνουν να πάνε στο σχολείο, όπως έγινε με την Φερστέ.Πως γίνεται ο πατέρας της Φερστέ να είναι δάσκαλος και η Φερστέ να μην μπορεί να πάει σχολείο; Tα' χει χαμένα η κυρία Αριάδνη (...)"
Συγγραφέας: Χριστίνα Φραγκεσκάκη
Εικονογράφος: Ντανιέλα Σταματιάδη

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Το κουτί

Ακολουθώντας το μοντέλο των κλασσικών παραμυθιών,  όπου τα αντικείμενα αποκτούν, φωνή, αισθήματα και μαγικές ιδιότητες, που βοηθούν τον πρωταγωνιστή να βγει από την δοκιμασία που περνάει,o Κων/νος Πατσαρός γράφει μια πολύ σύγχρονη ιστορία για νεαρούς εφήβους. Πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο Αρίφ. Ένα αγόρι από το Πακιστάν που γεννήθηκε μεγαλώνει και ζει στην Ελλάδα. Που όμως δεν νιώθει να έχει τίποτα κοινό με τους συνομηλίκους του. Πρωτοπρόσωπη, κοφτή γραφή, σαν το λαχάνιασμα της αγωνίας του ίδιου του ήρωα. Της αγωνίας του να γίνει αποδεκτός, να μην νιώθει εξωγήινος, ριγμένος στα αζήτητα. Δίνοντας λόγο και συναισθήματα σε άψυχα αντικείμενα, ο συγγραφέας καταφέρνει με ειλικρίνεια αλλά και χιούμορ, να μιλήσει για τη βία, τον εκφοβισμό, τον ρατσισμό, την αδιαφορία, χωρίς να θίξει, αλλά καταφέρνοντας να προβληματίσει τους νεαρούς αναγνώστες του.
Ο συγγραφέας κοιτά κατάματα στην ψυχή και στα αισθήματα των πρωταγωνιστών του και τους βοηθά να βρουν τη λύση, μέσα από τη συμπάθεια, την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την φιλία, αυτό το τόσο πολύτιμο καταφύγιο κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, που έχει τη δύναμη να αλλάζει τη ζωή και να κλείνει για πάντα το κουτί του φόβου και της μοναξιάς. 
Η εξαιρετική εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα, θυμίζει έντονα κόμικ και συνοδεύει θαυμάσια την εξέλιξη της ιστορίας.

Συγγραφέας: Κων/νος Πατσαρός
Εικονογράφος: Βασίλης Γρίβας
Εκδόσεις: Μεταίχμιο.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

5 χρόνια Αγαπημένα Παιδικά Βιβλία.

allevents.in
Σαν σήμερα πριν πέντε χρόνια έγινε η πρώτη μου ανάρτηση σε αυτό το blog.
Από τότε πολλά έμαθα, πολλά περισσότερα διάβασα, νέους φίλους απέκτησα, την ίδια αγάπη για τα βιβλία τρέφω. Τα παιδιά μεγαλώνουν, οι αναγνωστικές τους προτιμήσεις αλλάζουν, συζητάμε τα βιβλία που αγαπάμε, επιλέγουμε μαζί (ακόμα) τις νέες ιστορίες που θα μας συντροφεύσουν, διαβάζουμε παρέα και μόνοι, στο κρεβάτι, στο πάτωμα, στον κήπο, στη σκάλα... και έτσι όμορφα κυλά ο χρόνος...
Πολλά τα βιβλία που παρουσίαστηκαν τη χρονιά που πέρασε. Ας δούμε όμως, ποιες ήταν οι πιο δημοφιλείς αναρτήσεις που έγιναν μέσα στο 2015, ξεκινώντας από την πιο δημοφιλή:

1. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΚΛΟΥΖ

2. α) Αντιπολεμικά βιβλία για παιδιά
    β) Ο μικρός Πρίγκιπας

3. Στην Ακαδημία Δεινοσαύρων 

4. Το χάρτινο καραβάκι της μαμάς

5. Γιατί χοροπηδώ

6. Μικρά ταξίδια με τη φαντασία του Ιουλίου Βερν

7. Νέα Πασχαλινά βιβλία για παιδιά

8. Ένας άγγελος στο ταβάνι μου

9. Η μικρή Μάγισσα

10. Το παλιόπαιδο



Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Ένα παρατσούκλι και για μένα παρακαλώ

Το νέο βιβλίο της Ιωάννας Μπαμπέτα ¨Ενα παρατσούκλι και για μένα παρακαλώ” απευθύνεται σε παιδιά 7-8 ετών και σύμφωνα με την ένδειξη στο εξώφυλλο μας πληροφορεί για τις μαθησιακές δυσκολίες.
Όμως είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας μαθαίνει. Επιχειρώντας μια βουτιά στον παιδικό μικρόκοσμο, η συγγραφέας, με τρυφερότητα και ευαισθησία, αγγίζει όχι μόνο το θέμα της δυσλεξίας που ταλαιπωρεί τόσα παιδιά σήμερα, αλλά και έννοιες όπως η φιλία, η αποδοχή, η ενθάρρυνση, οι οικογενειακές σχέσεις.
Το ενδιαφέρον στην ιστορία της είναι ότι η αίσθηση της διαφορετικότητας δεν έρχεται σαν κάτι επιβεβλημένο από έξω, αλλά είναι κάτι που νιώθει και συνειδητοποιεί ο ίδιος ο μικρός πρωταγωνιστής, ο Στέφανος. Μεγαλώνοντας και ζώντας σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, καταφέρνει με νηφαλιότητα και χωρίς φόβο να προσεγγίσει το “πρόβλημα” του, με ό,τι διαστάσεις έχει αυτό στο παιδικό μυαλουδάκι του. Η αίσθηση του διαφορετικού που έχει για τον εαυτό του, προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τη σχολική του επίδοση. Είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τον θεωρεί δυσλεκτικό και όχι οι άνθρωποι γύρω του. Και αυτό είναι η ειδοποιός διαφορά της ιστορίας. Για αυτό και δεν είναι μια ιστορία που έχει να κάνει με το φόβο της απόρριψης. αλλά περισσότερο με την αναζήτηση της ταυτότητας.

Από την ίδια ανάγκη αναζήτησης ταυτότητας προέρχεται και η εμμονή του Στέφανου να βρεθεί και για εκείνον ένα παρατσούκλι. Από την ανάγκη να ανήκει, αλλά και να ξεχωρίζει. Να είναι μαζί, αλλά να είναι και μοναδικός. Έχοντας εξασφαλίσει την αποδοχή του προσώπου του. τόσο από το φιλικό, το σχολικό, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον, μπορεί να κατευθύνει σε δημιουργικά μονοπάτια αυτή του την ανάγκη.
Και το κλειδί της αναζήτησης του, βρίσκεται ακριβώς εκεί. Εκεί που δεν χρειάζεται να παλέψει για τα αυτονόητα: για την αγάπη, για την φιλιά, για την αποδοχή. Η ενθάρρυνση και η υποστήριξη των δικών του ανθρώπων, που με διακριτικότητα στέκονται δίπλα του χωρίς να υποδεικνύουν λύσεις παρα μόνο τρόπο να τις προσεγγίσεις, των φίλων του που δεν τον κάνουν να νιώθει ότι κάπου μειονεκτεί, της δασκάλας που επαινεί τις προσπάθειες του, τον καθιστούν ικανό να κάνει το παραπάνω βήμα που χρειάζεται και να βρει τον δικό του ξεχωριστό τρόπο να υπάρχει και να δημιουργεί. Να βρει τους λόγους που τον κάνουν μοναδικό. Που τον κάνουν να είναι ο Στέφανος! Και τα καταφέρνει...ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΆ!!!!


Μια υπέροχη μικρή, μα τόσο σπουδαία ιστορία!

Συγγραφέας: Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος: Νίκος Γιαννόπουλος
Εκδόσεις: Ψυχογιός

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Η ιστορία του Ηλία που αγαπούσε τα βιβλία

Το κλασσικό (πια) και πολύ επιτυχημένο δίδυμο Ντόναλντσον - Σέφλερ, "χτυπάει" ξανά με ένα βιβλίο που είναι η επιτομή της φιλαναγνωσίας.
Σε μια κλιμακωτή ιστορία με κεντρικό ήρωα το ίδιο το βιβλίο, παρακολουθούμε τις αναγνωστικές διαδρομές του μικρού Ηλία, μέσα από ένα βιβλίο, που σαν καθρέπτης μέσα σε καθρέπτη, δείχνει ότι η εμπειρία της ανάγνωσης είναι κάτι που δεν τελειώνει ποτέ.
Τα πρόσωπα μέσα στο βιβλίο, όπως ειπώθηκε δεν έχουν τον κεντρικό ρόλο, αλλά αποτελούν γέφυρες από τη μία ιστορία στην άλλη. Πολλαπλές ιστορίες που ξεδιπλώνονται σαν μία, όπως ίδια είναι και η απόλαυση που μοιράζονται οι απανταχού βιβλιόφιλοι.
Κλασσικά παραμύθια και περιοδικά, ιστορίες μυστηρίου και επιστημονικής φαντασίας, βιβλία γνώσεων και κόμικ, ιστορίες ρομαντικές και ιστορίες τρόμου, ανέκδοτα και διαδακτικές ιστορίες, ιππότες και δράκοι, κλέφτες και αστυνόμοι, κουκουβάγιες και αρκούδες. αστροναύτες και βασίλισσες, μπλέκονται και πλέκουν μια ιστορία που αποθεώνει την εμπειρία της ανάγνωσης.
Η μια ιστορία γίνεται αφορμή της άλλης και το κάθε βιβλίο δίνει το έναυσμα για το επόμενο.
Εξαιρετική είναι και η απόδοση στα ελληνικά του Φιλίππου Μανδηλαρά. Με λόγια απλά και ρυθμική αφήγηση, το βιβλίο είναι ιδανικό για παιδιά από 4 ετών. Και είναι πράγματι ένα από τα καλύτερα βιβλία προσχολικής ηλικίας που έχω διαβάσει!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.