Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Τα Πασχαλινά δωράκια μας!

Την βδομάδα που πέρασε και πριν κλείσουν τα σχολεία, φτιάξαμε μικρά Πασχαλινά δωράκια για φίλους και συμμαθητές.
Είναι πανεύκολα και με την επίβλεψη σας, τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να προχωρήσουν μόνα τους και να αυτοσχεδιάσουν.
Θα χρειαστείτε:

Μεγάλα, διάφανα ποτήρια του καφέ με καπάκι,
Διακοσμητικό χόρτο
Πασχαλινά στολίδια της αρεσκείας σας
Σοκολατένια αυγουλάκια
Κορδέλα
Πιστόλι σιλικόνης για να στερεώσετε τα υλικά στη "φωλίτσα"
(εκτός από τα σοκολατάκια φυσικά)

Καλή διασκέδαση!





Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Σκληρό καρύδι.

Η ιστορία της Ελένης Σβορώνου, ξεκινά με την απάντηση σε μια ερώτηση που δεν ξέρουμε, ξεκινώντας να διαβάζουμε το βιβλίο, ποιος την έχει απευθύνει στη μικρή Αϊσέ.
Η Αϊσέ, είναι ένα εννιάχρονο κορίτσι από το Αφγανιστάν, που ήρθε με την μισή οικογένειά της στην Ελλάδα, όπως τόσα και τόσα παιδιά, για να ξεφύγει από τον πόλεμο και τη βία.
Απεθευθύνεται στους ακροατές της με θάρρος, πείσμα και ένα γνήσιο τσαμπουκά. Όχι την ψεύτικη μαγκιά του "ξερεις ποιος είμαι εγώ", αλλά τον τσαμπουκά του "θα με ακούσεις, γιατί έχω κάτι σημαντικό να σου πω".
Είναι σκληρό καρύδι και μας δίνει να το καταλάβουμε από την αρχή της ιστορίας. Με γλώσσα, κοφτή, σκληρή ενίοτε, γεμάτη υπαινιγμούς, αποδεικνύει ότι μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να διαβάσει πέρα από τα φαινόμενα.
Θύμα της ζωής, διεκδικεί ό,τι οι συνθήκες της στέρησαν βίαια, απαιτεί από τη ζωή την ευτυχία που της αναλογεί. Και δεν το κάνει με έπαρση ή κομπασμό. Το κάνει με θάρρος και πίστη. Θάρρος που αντλεί από την οικογένεια και τους φίλους της και πίστη στο Θεό και τον εαυτό της.

Κορίτσι με έντονη ενσυναίσθηση, μπορεί να ζυγίζει τους άλλους και τις συνθήκες με ακρίβεια. Μπορεί να νιώσει τα συναισθήματά τους και βιώνει έντονα τα δικά της. Ψυχή τρυφερή που διψά για αποδοχή και φιλία, γεμάτη όνειρα για το μέλλον, αλλά με γερές ρίζες στο μικρό παρελθόν της. Οι διηγήσεις για τα αγαπημένα της πρόσωπα που έμειναν πίσω, είναι γεμάτες τρυφερότητα και αγάπη.

Η Αϊσέ, όπως τόσα άλλα παιδιά, αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν πιο γρήγορα. Τα όπλα γκρέμισαν τις ζωές τους και τα ανάγκασαν και τα ίδια να οπλιστούν. Κάποτε με όπλα... τις πιο πολλές φορές όμως με θέληση, με πείσμα και κουράγιο να τα καταφέρουν, να φτιάξουν μια νέα, όμορφη ζωή.
Η αποδοχή, η ενσωμάτωση, η φιλία είναι τα "όπλα" που οι κοινωνίες υποδοχής αυτών των παιδιών μπορούν να αντιτάξουν στη δύναμη της βίας και να την αποτρέψουν. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το σημείωμα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στο τέλος του βιβλίου, " οι συνέπειες της βίας είναι σοβαρές, μακροπρόθεσμες και ζημιογόνες τόσο για τα ίδια (τα παιδιά) όσο και για τις κοινωνίες που ανήκουν".  Τα παιδιά που γλύτωσαν από τη βία του πολέμου, δεν είναι ωφέλιμο,  μα κυρίως δεν είναι δίκαιο να υφίστανται τη βία του αποκλεισμού, του εκφοβισμού, της ανασφάλειας, της απόλυτης φτώχειας. Είναι απάνθρωπο να στερούνται, την ανεμελιά και την αθωότητα της παιδικής τους ηλικίας. Είναι σκληρό να νιώθουν ότι διώκονται από παντού.

"Λοιπόν; Θα κάνετε λίγη υπομονή ώσπου να βγάλουμε τα χαρτιά; Πείτε μου που να πάω και τι πρέπει να κάνω για να τα βγάλω εγώ. Έχω υποσχεθεί στον μπαμπά μου να μορφωθώ, κύριοι αστυνόμοι...Τις υποσχέσεις πρέπει να τις κρατάμε. Μη μας διώξετε! Και που ξέρετε; Μεθαύριο μπορεί να έχω μαθητές τα εγγόνια σας κι αν μου έρθουν στο μάθημα χωρίς φόρμα και αθλητικά, δε θα τα μαλώσω. Τ' ορκίζομαι!"

Συγγραφέας: Ελένη Σβορώνου
Εικονογράφος: Ευαγγελία Γουτιάνου
Εκδόσεις: Καλειδοσκόπιο.

Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Δείπνο με μάγισσες και κολατσίο με δράκους

Μια γαστριμαργική περιπλάνηση στα λαϊκά παραμύθια.

Το νέο βιβλίο της Ζωής Βαλάση, είναι μια συλλογή λαικών παραμυθιών από όλη την Ελλάδα, με κεντρικό θέμα την τροφή, τη σημασία του φαγητού, τους τρόπους πρόσληψης, ετοιμασίας και κατανάλωσής του. Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1998 από τα Ελληνικά Γράμματα και στην παορύσα έκδοση του, έχουν προστεθεί οκτώ παραμύθια.  Όπως αναφέρει η ίδια η συγγραφέας στο πρόλογο του βιβλίου " αυτή η συλλογή καλεί τον αναγνώστη να δει τα παραμύθια με άλλο μάτι...Να μπει σ΄έναν κόσμο που κατακλύζεται από γεύσεις και οσμές, πραγματικές και συμβολικές πανδαισίες, καθημερινών, εξωτικών ή ανύπαρκτων εδεσμάτων, γλυκών, φρούτων, ακόμα και ...σωμάτων με σάρκα και, κυρίως με αίμα."  Μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι παλιότερα τα παραμύθια σκοπό είχαν να παρηγορούν τους ανθρώπους, να τους κάνουν να ξεχνάνε ακόμα και την πείνα τους και με τα μυθικά φαγοπότια να ικανοποιούνται και να ελπίζουν σε καλύτερες μέρες.
Όπως εξηγεί η συγγραφέας " η σχέση του παραμυθιού με την πραγματική ή τη συμβολική τροφή είναι ενδιαφέρουσα πρόκληση,, γιατί το φαγητό είτε ως ζωτική ανάγκη είτε ως ψυχικό καταφύγιο, αποτελεί καίριο μέρος της ζωής και του πολιτισμού. Το παραμύθι και το φαγητό ήταν μέχρι πριν από πενήντα χρόνια οι καλύτερες αφορμές και ευκαιρίες που διέθεταν οι άνθρωποι για συγκέντρωση με ενεργητική και προσωπική συμμετοχή".
Η παρούσα συλλογή αποτελείται από 29 παραμύθια, και η δομή της ακολουθεί τη δομή ένος φανταστικού "μενού".
Η περιήγηση στη γαστρονομία των παραμυθιών ξεκινά με την πείνα, συνεχίζει με τη λαιμαργία, που δίνει τη θέση της στην απόλαυση του γεύματος, ενώ στο φανταστικό μας τραπέζι παίρνουν θέση το ψωμί και τα αρτοσκευάσματα. Ακολουθούν τα σαλατικά, οι σούπες, το κρέας, τα καρυκεύματα και φυσικά δεν θα μπρούσαν να λείπουν το νερό και τα φορύτα. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να ολοκληρωθεί ένας τέτοιος  γαστριμαργικός περίπλους παρά με τη λαιμαργία.
Αυτοί είναι κοι οι κεντρικοί 'αξονες, πάνω στους οποίους κινούνται θεματικά τα παραμύθια της συλλογής, αν και όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η συγγραφέας " η επιδιώξη ομοδοποιήσεων των παραμυθιών με βάση κάποιες κοινές σ' αυτά παρουσίες είναι ουτοπία. (...) Σε πολλές περιπτώσεις θα ήταν δυνατόν τα ίδια παραμύθια να ανήκουν ταυτόχρονα σε σύνολα με διαφορετικούς τίτλους."
Εντύπωση προκαλεί η ποικιλία των γλωσσικών μορφών που παρατηρεί κανείς στη συλλογή, η διατήρηση της ντοπιολαλιάς και η προσπάθεια να αποδοθούν κατά το δυνατόν χαρακτηριστικές αποστροφές των προσώπων/αφηγητών των παραμυθιών, τόσο απέναντι στο μύθο, όσο απέναντι και στους ακροατές τους.
Καλή σας ανάγνωση λοιπόν ή μήπως να πούμε... καλή σας όρεξη!

Συγγραφέας/ερευνήτρια: Ζωή Βαλάση
Εικονογράφος: Βάλλυ Λιάπη
Εκδόσεις: Κέδρος